Vijf jaar na de gastric bypass

Vandaag is het precies vijf jaar na de gastric bypass. Vijf jaar geleden onderging ik de operatie van mijn leven. De operatie die mij een gezonder lichaam gaf. De maagverkleining zorgde ervoor dat ik binnen een jaar bijna 60 kilo af kon vallen. Van een zwaar obees persoon ging ik naar een persoon met overgewicht, maar niet meer een persoon met dodelijk overgewicht. Waar sta ik nu, vijf jaar na de operatie? Tijd om de balans op te maken.

Van veel te vet naar een beetje te vet

Ik was gewoon écht heel dik. Ik zag mezelf nooit zo dik hoor, overigens. Ik wist heus wel dat ik overgewicht had, maar dat het zo erg was… dat zag ik niet als ik in de spiegel keek. Op foto’s kwam het wel pijnlijk binnen, maar dat vergat ik ook al snel weer.

Van tevoren had ik bedacht dat ik wel heel graag veel af wilde vallen, maar dat ik niet daarin wilde doorslaan. Ik hoefde van mezelf niet slank te worden, maar ik wilde wel gezonder worden. Ik lette heel goed op mijn voedselinname. Genoeg eiwitten, weinig koolhydraten en geen suiker. Dat wierp haar vruchten af, want zoals ik al zei: ik viel af als een malle.

Zelfvertrouwen

Ik ging van maat 56 naar maat 44/46. Ik dacht dat ik met het dunner worden ook meer zelfvertrouwen zou krijgen, maar dat is helaas nooit het geval geweest. Natuurlijk was ik wel trots op mezelf, maar écht zelfverzekerd? Dat ben ik helaas nooit geweest. Stom is dat eigenlijk, want waarom zou ik geen zelfvertrouwen mogen hebben? Ik denk dat ik mezelf te lang schuldig voelde. Ik had tenslotte zelf die kilo’s eraan gegeten. Ik had dat ook niet kunnen doen, maar ja… De omstandigheden waren er helaas naar om een echte emotie-eter te worden. Dat was ik en dat ben ik nog steeds.

Aankomen na de gastric bypass

Want ja, aankomen na de gastric bypass gebeurde bij mij helaas ook. Ruim een jaar na de operatie overleed mijn moeder. Even viel ik nog af tot mijn laagste gewicht ooit, maar toen ik eenmaal weer kon eten (dat lukte uit verdriet vaak niet) ging er ook steeds vaker een snoepje of koekje naar binnen. Suiker werd steeds vaker een onderdeel van mijn voeding. Ook koolhydraten at ik steeds vaker. En dat terwijl ik het zo goed deed zonder! Ik taalde niet naar chocola en je kon naast mij rustig een taart naar binnen duwen, ik had er geen last van. Nu nam ik steeds vaker een handje chips, een klein stukje taart of een chocolaatje. En oh, wat was ik blij dat ik weer eens een bitterbal kon eten zonder misselijk te worden.

Zwanger met een mini-maag

En toen werd ik zwanger met mijn mini-maag. Hartstikke gaaf natuurlijk, maar ook een uitdaging. Ik wilde niet op mijn geweten hebben een dysmatuur kind te baren, dus ik at als een paard. Niet meer zes keer per dag, maar soms wel 10 keer per dag. Ik at en at en at. De hele dag door zat ik vol. En als ik niet aan het eten was dronk ik water, want eten en drinken mag niet tegelijk. Hard werken hoor, zo’n zwangerschap. En het had gelukkig resultaat, dat vele eten, want ondanks dat Fons ruim vijf weken te vroeg ter wereld kwam had hij een perfect gewicht: ruim 2500 gram. Dat was voor zijn termijn echt heel goed. Ik was trots! Dat had ik maar mooi geflikt! En tsja, die kilo’s? Die zou ik wel weer afvallen.

Dat afvallen is nooit gelukt. Uiteindelijk bleven er nog 10 kilo’s over toen ik zwanger werd van Noor. Na Noor was ik wéér bijna 10 kilo aangekomen, dus in totaal was ik 20 kilo zwaarder dan voor mijn zwangerschappen. Twintig kilo aankomen na een gastric bypass is psychisch heel heftig. Ik was juist zoveel afgevallen en nu was ik weer terug bij af, voor mijn gevoel. Dat ik nog steeds bijna 40 kilo lichter ben dan voor de operatie vergeet ik steeds. Ik vind het gewoon stom, dat aankomen. Weer naar een ‘dikke dames’ winkel moeten om te shoppen, me weer klote voelen om dat stomme dikke lichaam, niet durven zwemmen omdat ik baarheupen heb. Wát een gezeik zeg, aangekomen zijn. Ik haat het! Ik haat het, ik haat het, ik haat het.

Afvallen na de zwangerschappen

Afvallen gaat na de zwangerschappen helaas niet meer vanzelf. Hoe jammer ook, ik behandel mezelf nu als persoon zonder mini-maag. Ik ben weer op dieet. Stom, maar het moet. Ik ben nu weer op mijn gewicht van voor de zwangerschap van Noor, gelukkig. Daar heb ik hard voor gewerkt en ik ben heel trots dat ik dat vier maanden na de zwangerschap al voor elkaar heb gekregen. Nu ben ik bezig met de kilo’s van de zwangerschap van Fons af te vallen. Dat wordt vast wat moeilijk, maar ik ga ervoor. Ik ben zó trots dat ik die eerste kilo’s alweer kwijt ben, nu is het zaak om door te pakken en de rest ook af te vallen.

En ik heb met mezelf afgesproken dat ik zelfvertrouwen mag hebben. Dat ik het waard ben om gelukkig te zijn met mijn lichaam. Dat is overigens niet alleen voor mezelf heel fijn, maar ook voor mijn kinderen. Ik ben hun voorbeeld, dus ik moet het beste van mezelf laten zien. Zij zijn mijn spiegel.

Vijf jaar na de gastric bypass ben ik er dus nog steeds niet, maar als ik nog een keer voor dezelfde keuze zou komen te staan, dan zou ik het zó weer doen. De gastric bypass heeft mijn leven een gezonde wending gegeven. Dat zwanger worden gooide éven wat roet in het eten qua afvallen, maar ik ben ervan overtuigd dat ook dit weer helemaal goed komt.

Ik ben benieuwd hoe mijn lezeressen die ook zwanger werden met een mini-maag er tegenaan kijken. Ging het bij jou net zoals bij mij of heb je een totaal ander verhaal?

3 reacties op “Vijf jaar na de gastric bypass

  1. En vergeet ook niet wat voor inspiratie je bent geweest voor 2 van je beste vriendinnen! Doordat jij hebt laten zien dat je het kan en hebt gedurfd om die operatie te ondergaan ben je een voorbeeld. En ook in hoeveel slanker je geworden bent en gezonder. Moeder van 2 is topsport en dat doe je wel mooi even met dat fijne lijf.
    Zonder jouw voorbeeld had ik nooit dezelfde stap gezet!
    Xxx

  2. Ik vind het super knap dat je hier zo open over bent! En dat je de gezondheid van je kinderen op #1 hebt gezet tijdens de zwangerschap lijkt me oprecht alleen maar goed. Je komt er wel en ik vind je sowieso een prachtmens!

  3. Ik wil even kwijt dat je zo ontzettend trots mag zijn op jezelf. Zoveel afvallen, emotionele gebeurtenissen doorstaan en 2 bloedjes van kinderen op de wereld zetten zijn prestaties van jewelste.
    You rock!😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten