Slapen zonder speen

Fons is altijd een groot liefhebber van zijn soothie speen geweest. Die kreeg hij voor het eerst toen de verpleegkundigen hem lek prikten in het ziekenhuis. Ze deden er dan een paar druppels sacharose op en Fons was snel tevreden. Tsja, van een beetje suiker wordt ieder kind blij, toch? Eigenlijk wilde ik hem helemaal geen speen geven, maar ik had geen keuze vond ik. Mijn kind pijn laten lijden en hem niet kunnen troosten is wel het laatste wat ik wilde.

Gedurende de maanden was Fons steeds gekker op zijn speen. Ik vond het inmiddels niet erg meer en gaf hem de speen ook gewoon. Mij maakte het allemaal niet meer uit. Maar ik had wel een schrikbeeld in mijn hoofd: het afleren van de speen wordt natuurlijk één groot drama. Daarom schoof ik dat maar gewoon lekker voor me uit. Totdat mijn man zei: we moeten het gebruik van de speen gaan afbouwen, want dit is niet goed voor zijn tandjes. Normaal ben ik niet zo volgzaam, maar ik vind dat hij gelijk heeft. Het is beter voor Fons’ tanden als hij zo snel mogelijk zonder speen rondloopt. Overdag had hij de speen al nauwelijks meer, alleen bij het slapen was het een must.

Gebruik van de speen afbouwen

We bedachten vlak voor de nachtslaap dat we de speen af wilden bouwen en ging meteen van start. Fons zou gaan slapen zonder speen, de hele nacht. Haha, grapje zeker? Hij krijste de hele toko bij elkaar, dus gaven we hem na een half uur weer een speen. We kregen hem gewoon niet meer stil, dus er zat niks anders op. Ik hou er niet van om mijn kind onbedaarlijk te laten huilen.

De dag erna zijn we rustig aan weer begonnen. We besloten eerst overdag Fons zonder speen te laten slapen. Hij was wat onrustig en het duurde lang voordat hij sliep, maar het lukte. Dit hebben we twee weken zo volgehouden. Nu was hij eraan gewend om gedurende de dag geen speen meer te krijgen als hij ging slapen. ’s Avonds wist hij dat hij de speen weer mocht, dus pakte hij hem meteen al van de commode af. Grappig om te zien trouwens, hij had dat heel snel door.

Sinds een paar dagen slaapt hij ook ’s nachts zonder speen. Ik vond het heel erg spannend en wilde het eigenlijk nog niet, maar gelukkig zette mijn man door. Het kostte nu eigenlijk helemaal geen moeite. Hij heeft niet gehuild en gaf geen kick. Nog een paar keer draaide hij in zijn bedje, maar dit was niks vergeleken met het begin van ons avontuur.

Nu zit ik nog een beetje in tweestrijd. Houden we de spenen nog wel om hem bijvoorbeeld te kunnen troosten als we onderweg zijn en hij verdrietig is? Of misschien om hem sneller in slaap te krijgen als we ergens logeren? Of gooien we alle speentjes ritueel in de prullenbak en kijken we er nooit meer naar om.

Hoe deed jij dat?

2 reacties op “Slapen zonder speen

  1. Dax was ouder toen hij zonder speen snachts ging. Hij was snachts zo onrustig en de speen was dan soms het enige wat het enigzins kon doorbreken. Heb toen besloten dat dat me meer waard was dan het weglaten van de speen.

    Eenmaal snachts zonder heb ik de speentjes even bewaard voor het geval dat. Echter deze heb ik nooit meer gegeven.
    Als Fons nu zo goed zonder kan zou ik denk ik dit zo proberen te laten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten