Slaaptraining

Een paar weken geleden zijn we begonnen met slaaptraining voor Fons. Overdag slapen was namelijk een drama. Meneer wilde alleen maar bij ons in de armen in slaap vallen en dan nog sliep hij maar kort. Drie kwartier achter elkaar was de max, maar het kwam ook heel vaak voor dat hij gewoon helemaal niet sliep. Het brak me op. Ik was kapot. Helemaal gesloopt. En Fons ook natuurlijk, maar in dit geval dacht ik, heel egoïstisch, eerst aan mezelf.

Dat Fons niet alleen in slaap kon vallen lag aan onszelf en een beetje aan de omstandigheden. Fons heeft 3 weken een sonde gehad en heeft altijd moeite gehad met drinken. Na een fles was hij zo uitgeput dat hij meteen in een diepe slaap viel en we hem dus slapend in zijn wiegje legden. Hem wakker in zijn bedje leggen hebben we nooit gedaan en zo hoefde hij dus niet te leren om zelf in slaap te vallen zonder de vertrouwde armen van ons om hem heen.

Het werd dus tijd voor slaaptraining. Op een dag kwam ik terecht bij het blog van Leonie een artikel tegen over slaaptraining en dat kwam precies op het goede moment. Nog dezelfde dag zijn we ermee begonnen. Het doel van slaaptraining is dat je kindje zelfstandig leert in slaap te vallen. Daar zijn een paar stappen voor die je kunt volgen en ik heb daar mijn eigen draai aan gegeven:

  • Ten eerste let ik heel goed op de signalen die Fons laat zien als hij moe is. Met zijn handjes tegen zijn oren of in zijn ogen wrijven, rode wangen of rode wenkbrauwen, gapen. Zodra ik dat zie neem ik hem mee naar boven en gaat zijn slaapzak aan.
  • Ik leg hem in bed met zijn speentje en lees hem een verhaaltje voor, zing een liedje, geef hem een kus en zeg welterusten.
  • Als hij gaat huilen leg ik zachtjes mijn handen op zijn schouders of hou zijn handjes vast en zeg sssssh ssssssh sssssh op zachte toon.
  • Als hij te overstuur raakt pak ik hem op, troost hem en als hij weer rustig is leg ik hem weer neer.
  • Gaat hij weer huilen, dan herhaal ik het ssssssh ssssssh ssssh ritueel.

En poeh, dit was heftig. De keren dat ik hem oppakte, in slaap wiegde en toen pas weer in bed legde zijn niet op twee handen te tellen. Ik vond deze training ontzettend zwaar en heftig. Huilend was ik hem aan het troosten. Ik vond het zó zielig!

Afgelopen weekend hebben mijn man en ik ervoor gekozen om zwaarder geschut in te zetten: Fons laten huilen. Tien hartverscheurende minuten lang. Ik was dit van tevoren absoluut niet van plan, want ik vind het zielig om kindjes te laten huilen, maar we konden niet meer anders. Fons moest leren dat hij zelf in slaap kan vallen. Dus: babyfoon op de laagste stand, timer op 10 minuten en proberen niet mee te janken. Na drie minuten brulde ik net zo hard als Fons, dus besloot ik het aan mijn man over te laten. Ik kon het niet meer aanhoren en wilde het liefste zo hard mogelijk naar boven rennen om Fons uit zijn bed te plukken. Met kerstmuziek keihard door mijn koptelefoon probeerde ik afleiding te zoeken achter de laptop terwijl mijn man op de tijd lette en naar boven ging om Fons te troosten.

Na twee dagen op deze manier Fons aan te leren zelf in slaap te vallen kan ik zeggen dat het zijn vruchten af begint te werken. Ik schrijf dit artikel op maandagochtend. Ik heb Fons net in bed gelegd en een verhaaltje voorgelezen. Daarna een liedje voor hem gezongen, hem een kus gegeven en gezegd dat hij mocht gaan slapen. Nog één keer ben ik terug gelopen om zijn speentje in te doen (hij huilde niet, maar jammerde een beetje) en daarna viel hij zomaar zelf in slaap. Woooohoooo, wat een overwinning! En wat een rust! Heerlijk!

We zijn er nog niet trouwens, want het volgende doel is om Fons wat langer achter elkaar te laten slapen. Ik hoop dat dat ook snel lukt! De nachten gaan trouwens perfect, want hij slaapt regelmatig tot een uurtje of 8 door. Heel fijn (al heb ik het niet over de drama-avonden die we hebben voordat hij zo lekker gaat slapen, haha).

 

3 reacties op “Slaaptraining

  1. Wat fijn dat ie het nu zelf goed doet. Toen ik de titel last dacht ik gelijk, je moet eens bij Leonie kijken. Maar dat had je al gedaan.
    Laten huilen is zo heftig, ik huilde ook altijd net zo hard mee. Gelukkig met de slaaptraining en het voorlezen werpt het nu z’n vruchten af.
    Welterusten lieve Fons, lekker slapen!

  2. Wat fijn dat het vruchten begint af te werpen (niet werken, zoals in je tekst. ;-)). Nu volhouden en voor je het weet geniet je van heerlijk rustige momentjes en tanken jij en Fons weer bij. Go girl!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten