Onze herfsttuin

Ons huis in Noordwijk had een tuin, maar eigenlijk was dat geen echte tuin te noemen. We noemden het altijd ons ‘plaatsje’. Of onze ‘parkeerplaats’ haha. Hij was namelijk, op een klein stukje na, volledig bestraat. Eén ding stond vast toen wij op zoek gingen naar een nieuw huis: er moest een fatsoenlijke tuin bij zitten.

Verliefd op de tuin

Toen wij ons huidige huis gingen bezichtigen werd ik verliefd op de tuin. De tuin is groot, maar niet té groot. Gewoon behapbaar, zonder ingewikkelde planten en mét heel veel bomen. Die ruisende bomen, heerlijk. Ik heb ook heel vaak al in de tuin zitten genieten nu we hier wonen. Dat geluid, dat bos-achtige. Zó fijn vind ik dat. We kwamen hier wonen in september, dus alles was nog heerlijk groen. De perenbomen vielen zowat om van de vruchten, de bladeren suisden in de wind en de verschillende zitjes waren lekker beschut.

Er zijn nog wel wat dingen die we willen veranderen hoor. Zo willen we achterin nog een nieuw hekwerk om de boel goed af te sluiten voor de kinderen. Ook een nieuw hek zodat de kinderen niet zomaar de straat op kunnen rennen zou fijn zijn. Daarnaast denken we er over na om de oprit opnieuw te laten bestraten. Ook wil ik heel graag een groentetuin maken zodat ik samen met de kinderen ons eigen eten, voor een deel, kan verbouwen. Dat lijkt me toch zo gezellig, samen tuinieren. Al moet ik Fons dan wel eerst nog even leren dat hij niet alles uit de tuin moet plukken haha. Die vernieuwingen komen allemaal nog wel. Er staat nu een hek wat we in ons tijdelijke huis al in de tuin hadden staan om Fons te behoeden de straat op te lopen en dat is voor nu prima.

En dan komt de herfst

Mijn omgeving zegt het wel vaker tegen me: ik ben soms wat naïef en misschien ook wel wat dommig haha. Ik had namelijk helemaal niet bedacht dat die prachtige bomen in onze achtertuin hun blad verliezen in de herfst. Inmiddels ben ik met de neus op de feiten gedrukt hoor: uur na uur sta ik bladeren te harken. Enorme hopen met bladeren liggen er in de tuin en de bomen zijn hun blad nog niet eens helemaal verloren. OEPS!

Maar wat is het heerlijk om samen met Fons buiten te zijn. Laarzen aan, muts op, dik ingepakt en gaan met die banaan. Hoewel ik heel goed binnen kan zijn (en Fons gelukkig ook) vind ik het toch wel fijn om zo’n mooie tuin te hebben om van te genieten. Ik kan dan ook niet wachten om Noor er ook actief bij te kunnen betrekken.

Heb jij ook een tuin of balkon waar je keihard van geniet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten