De (on-)zin van een zwangerschapscursus

Vandaag wil ik het eens hebben over de zin (of onzin) van een zwangerschapscursus. Al voordat ik zwanger was van Fons keek ik naar zwangerschapscursussen. Zwangerschapsyoga, zwangerschapsgym, zwangerschapszwemmen, een haptonomische zwangerschapscursus, zwangerschapspilates, een Mensendieck zwangerschapscursus. Echt, ik zag door de bomen het bos niet meer. Mijn man en ik hadden ons opgegeven voor een cursus Samen Bevallen, maar door omstandigheden ging die niet door.

Toen bleek dat we die cursus niet meer gingen doen was ik wel even gespannen. Ik vroeg me werkelijk af hoe ik me nu écht goed moest voorbereiden op de bevalling. Ik was bang voor de pijn, bang voor wat er komen ging, bang voor scheldpartijen van mijn kant, bang voor alles eigenlijk. Aan de andere kant was ik ook ontzettend nuchter. Tsja, die baby moet er toch uit. Of het nu via de natuurlijke manier of via een keizersnede zou gebeuren, eruit ging ie.

Op het moment dat mijn vliezen gebroken bleken te zijn en ik werd opgenomen in het ziekenhuis kwam er een soort rust over me heen. Een rust die ik helemaal niet kende van mezelf. Ik ben namelijk best een stresskip, maar opeens leek er een oergevoel in me te ontstaan. Die baby? Die zou ik er wel even uitpoepen. En zo voelde het ook echt. Daar kon geen cursus tegenop. Natuurlijk deed het pijn en natuurlijk had ik ook wel mijn momenten dat ik wilde dat ik helemaal nooit zwanger was geworden haha, maar als ik terugdenk aan mijn bevalling dan is dat met een grote glimlach op mijn gezicht. Echt waar! Ik zou het zó weer doen. Het is dat ik geen 10 kinderen wil, maar 10 bevallingen zoals deze: ik teken ervoor.

Zou ik de volgende keer wel een zwangerschapscursus doen? Nee. Zou ik anderen een zwangerschapscursus aanraden? Ik denk het niet. Natuurlijk is het ieder voor zich en kan een ander er heel veel aan hebben, maar als ik voor mezelf spreek dan denk ik niet dat ik het heb gemist. De weeën opvangen ging vanzelf, het puffen ging vanzelf en het persen ging ook vanzelf. Ik ben benieuwd hoe het met de volgende baby zal gaan! 😉

3 reacties op “De (on-)zin van een zwangerschapscursus

  1. ik heb bij Aron geen cursus gedaan en wilde om die reden wel een cursus doen. Ik raakte tijdens de bevalling in paniek en wist niet meer hoe ik moest puffen. Bij Sofie heb ik de cursus wel gedaan en daar ging het puffen zo natuurlijk. Daarnaast heb ik er ook een leuke groep meiden aan over gehouden.

  2. Wij hebben geen echte cursus gedaan, wel haptonomische Zwangerschapsbegeleiding. Dit is gericht op contact maken met je kindje, ook voor je partner. De bevalling komt wel aan bod, maar staat niet centraal. Met betrekking tot de bevalling heb ik ook nis gehad aan de haptonimische zwangerschapsbegeleiding, ik ving mijn weeen heel anders op, haha.

  3. Ik heb ook nooit een cursus gedaan. Heb ook tijdens mijn zwangerschap nooit behoefte aan zoiets gehad. Heb het uiteindelijk ook niet gemist en zal het ook nooit aanraden (is iets anders dan afraden!).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten