Naar de peuterspeelzaal

Fons ging een aantal weken geleden voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Nooit had ik gedacht dit te gaan doen met hem, maar ik voelde dat hij er aan toe was. Lekker spelen met kindjes van zijn eigen leeftijd, even zonder mij zijn. Het is goed voor hem. Ofzo haha. Ik vond het maar niks hoor en ik was plaatsvervangend zenuwachtig op de ochtend van de eerste keer.

Zonder problemen vertrekken

We hadden Fons proberen voor te bereiden door te zeggen dat hij naar school zou gaan en dat daar zijn drie nieuwe juffies samen met de kindjes met hem gingen spelen. Of hij het begreep weet ik niet hoor, maar hij ging zonder morren met mij mee.

Eenmaal op de peuterspeelzaal (wel 1 hele minuut lopen van ons huis haha) ging het ook allemaal perfect. Ik moest nog wat dingetjes ondertekenen, dus ik kon hem als een havik in de gaten houden terwijl ik de papieren las. Hij zat heerlijk te spelen aan tafel met één van de juffen. Hij was wat stil, maar dat is hij altijd in nieuwe situaties. Geen probleem, zolang hij maar niet ging huilen haha. En dat huilen gebeurde gelukkig niet, ook niet toen ik weg ging.

Ziek na de eerste week peuterspeelzaal

Je hoort het vaker: kinderen die ziek worden zodra ze naar de opvang, peuterspeelzaal of school gaan. En ja hoor, Fons is de eerste maandag na de peuterspeelzaal ziek geworden. Eerst koorts en lamlendig en daarna hoesten en veel snot. Heel. Veel. Snot. Inmiddels zijn we allemaal ziek geweest en is Noor nog steeds een beetje koortsig helaas. Na een week ziek zijn ging Fons vorige week weer naar de peuterspeelzaal en oh boy, wat ging dat anders dan de eerste week. Hij heeft gehuild. Heel. Hard. Gehuild. En ik deed met hem mee. Zodra ik uit het zicht was barstte ik in tranen uit en ’s avonds waren mijn ogen nog steeds dik van het huilen.

De peuterleidsters daar zijn echt fantastisch en ze nemen Fons mee in alles wat ze doen. Datzelfde doen ze ook bij mij, want ik kreeg gisteren meteen een aantal foto’s van een lachende en spelende zoon. Gelukkig! En mijn buurvrouw appte me ook al om te vertellen dat Fons zonder te huilen lekker op schoot zat bij een juf.

Och jongens, wat vind ik dit moeilijk! Ik ben heel blij om te horen dat het huilen snel weer over is. Als hij hele ochtend had gehuild was ik er al lang mee gestopt. Waarom? Omdat ik het niet nodig vind dat een kind de hele ochtend huilt, ook niet als het ‘maar’ voor een paar maanden is. Maar goed, voor nu gaat het dus weer redelijk. Hij kwam gisteren voor het eerst echt vrolijk de klas uit lopen. Hij had praatjes, vertelde onderweg van alles en ook de juffen vertelden dat het écht beter ging en daar ben ik zó blij mee!

Gaat jouw kindje ook naar de peuterspeelzaal? En hoe ging dat bij jullie?

Reactie op “Naar de peuterspeelzaal

  1. Mijn jongens zijn inmiddels 12 en 10 jaar. Maar zijn ook naar een peuterspeelzaal geweest. Ze hebben beide ook een tijdje gehuild bij het afscheid. Ik vond het ook moeilijk toendertijd. Het hoort er denk ik een beetje bij. Bij het loslaten. Zo vond ik het eerste schoolreisje ook moeilijk en was ik blij dat de grote touringcar met mijn zoon erin weer terug was. Ook het eerste weekend weg met de scouting was voor mij wennen. Nu gaat oudste dit jaar voor het eeerst naar de middelbare. 10 km heen en 10 km terug fietsen elke dag. Was voor mij ook moeilijk de eerste keer. Maar het hoort erbij en ik probeer er niets van te laten blijken. Ik wil zijn plezier en ontwikkeling niet in de weg staan. Het hoort allemaal bij het groter groeien en bij het loslaten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten