Gaan wij voor een tweede kind?

Ha, Fons is nog maar zes maanden oud en de keren dat ons gevraagd is of we een tweede kindje willen zijn niet op twee handen te tellen. Eigenlijk vind ik het een gruwelijke privévraag die je niet zomaar hoort te stellen, maar ik heb mezelf erop betrapt dat ik die vraag zelf ook wel eens aan mensen heb gesteld. Dus: gaan wij voor een tweede kind?

Tijdens mijn zwangerschap zei ik steeds dat ik eerst maar eens die eerste uit moest zien te poepen en schadevrij de eerste jaren door moest laten komen. Een baby hebben was voor mij nog heel abstract en niet voor te stellen. Eigenlijk was ik helemaal niet zeker of ik het wel leuk zou vinden. Stiekem was ik ook nog eens enorm bang voor een post-partum depressie, dus nee: ik wist het echt allemaal nog niet.

Maar nu is Fons er. Voor ons het mooiste mannetje ooit. De liefste en vervelendste baby die ik ken. De liefste, want ja: hij is van ons. De vervelendste omdat hij héél moeilijk was de eerste vijf maanden. Een premature kotsende schreeuwerd. Tsja, zo was het nou eenmaal. Pas sinds een paar weken is er meer rust in de tent en zijn we volledig op elkaar ingespeeld. En toch, ook tijdens die moeilijke periode wisten we het al: wij willen nog een kind. Mijn man wil twee kinderen, ik wil wel een hok vol. Doet u mij maar een elftal, dokter. Hahaha, oké misschien geen elftal, maar ik wil er sowieso nog twee. Ik weet dat het geen kwestie van willen is en dat we blij mogen zijn als het lukt om een tweede kind mogen krijgen, maar jullie begrijpen vast wel wat ik bedoel.

Dus ja, wij gaan voor een tweede kind. Het lijkt ons heerlijk om twee Fonsjes in huis te hebben. Of een Fons en een Fonsina. De naam voor een meisje heb ik stiekem al in mijn hoofd, maar voor een jongen is het nog iets lastiger. En weet je wat ik het leukste vind van alles? Dat ik twee jaar geleden nóóit had gedacht ooit kinderen te krijgen en dat ik nu het liefst zo snel mogelijk mijn huis vol prop met baby’s. Kom maar door met die kinderen hoor, mama Marije is klaar voor ze. Trouwens: ik ben nu niet zwanger hoor! 🙂

Laat ik dan zelf ook maar die vraag stellen: zou jij ook, als alles lukt, meer dan één kind willen?

8 reacties op “Gaan wij voor een tweede kind?

  1. Nee.
    Als wij 10 jaar jonger waren geweest misschien wel. Toen wilde ik er wel 4!
    Leeftijd speelt mee, maar ook ons leven en wie wij zijn nu. Een kind is voor ons meer dan genoeg.
    En dat is goed zo, want ik ben super blij met deze ene!

  2. Onze wens was altijd 3. Ik ben in juli bevallen van de eerste en dat was een spoedkeizersnede na 3 dagen weeën. Ook kwam ik 45 kg aan tijdens de zwangerschap terwijl ik daarvoor echt fit was en heel de zwangerschap gezond leefde en bewoog tot ik echt niet meer kon. Ik ben nog niet hersteld en zit nog in de ziektewet. Ik wil nog steeds graag 3 kids (als het ons gegund is!) maar als de 2e zwangerschap weer zo heftig is, dan blijft het bij 2.

  3. Ik ben heel erg blij met mijn tweetal! Had er nog wel een bij gewild maar vind het altijd zo spannend/doodeng en vind dat ik enorm in mijn handjes mag knijpen met 2 gezonde kindjes. Nu mijn eigen gezondheid te wensen overlaat weet ik zeker dat het bij twee blijft.

  4. Hahaha, heerlijk geschreven weer. Een elftal Fonsjes, heftig! Ik sta er nu nog hetzelfde in als jij tijdens je zwangerschap. Stiekem heb ik de wens wel maar ik wil inderdaad eerst afwachten hoe het is met überhaupt één kind. Aan mijn zwangerschap zal het sowieso niet liggen, ik zou ervoor tekenen als ik dat nog een keer op deze manier mag beleven. Wel zijn we hier vrij stellig over het leeftijdsverschil tussen eventueel twee kinderen. Moet er zelf niet aan denken om binnen anderhalfjaar weer zwanger te zijn.

  5. Ik ben heel blij met mijn twee meiden. Ik had nog wel graag een derde gewild, maar omdat ik twee maanden na de geboorte van de tweede in een zware depressie terecht kwam en ook CVS heb, hebben we besloten het niet te doen. Waarschijnlijk zou nog een zwangerschap voor mij fysiek t zwaar zijn en de kans op weer een post-natale depressie is te groot. Dat wil ik mijn man en kindjes niet aan doen.

  6. Ik ben een eeuwige twijfelkont. We zijn nu gezegend met twee pracht kinderen, maar toch blijft het verlangen naar een derde aanwezig. Gelukkig niet alleen bij mij, maar ook bij manlief!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten