De eerste groeiecho van Noor

Tijdens deze zwangerschap krijg ik drie groeiecho’s. Gisteren had ik de eerste groeiecho van Noor. Normaal krijg je de eerste rond de 28 weken, maar omdat ik al zo vaak in het ziekenhuis te vinden ben is ervoor gekozen om het even te combineren met een andere afspraak. Tijdens de groeiecho kijken ze of, jawel, de baby goed op schema ligt qua groei. Heel verrassend haha.

Wat wordt er gemeten bij een groeiecho

Bij een groeiecho worden er drie dingen gemeten: het hoofdje, de buikomvang en de lengte van het bovenbeen van de baby. Aan de hand van de metingen kan worden gekeken of het kindje te snel groeit, te langzaam groeit of juist precies volgens verwachting groeit. Daarnaast wordt er ook gekeken naar de hoeveelheid vruchtwater. Dat is in mijn geval niet opgemeten, maar de verloskundige zei wel dat er voldoende vruchtwater aanwezig is. Niet teveel en niet te weinig.

Een grote baby

Een aantal weken geleden heb ik een dagcurve van mijn bloedsuiker bijgehouden. Daaruit bleek dat alles in orde was. Had ik zwangerschapsdiabetes gehad, dan was er van alles aan de hand geweest met mijn bloedsuikerspiegels en was uit de groeiecho waarschijnlijk gebleken dat Noor te groot zou zijn. Gelukkig is dat nu niet zo. Noor groeit prima, al zit ze wel ietsje onder het gemiddelde. Ze wordt nu geschat op 975 gram. Ik was helemaal niet zenuwachtig voor de afspraak en maakte me ook totaal geen zorgen, maar het is toch fijn om te weten dat alles goed zit. Een beetje extra bevestiging kan nooit kwaad.

Een groeicurve

De volgende groeiecho staat gepland voor eind april, over vier weken. Die daarna over acht weken. Alles wordt in een groeicurve gezet en zo kunnen we aan het einde kijken of alles volgens plan verloopt. Ik vind het allemaal prima, die extra echo’s. Tijdens mijn vorige zwangerschap heb ik het maar gered tot twee echo’s, dus ik ben benieuwd of Noor lang genoeg blijft zitten om ook de laatste echo, rond 36 weken, te kunnen doen!

Foto: Shutterstock, Soonthorn Wongsaita.

Mijn gezondheid

Hoewel ik ontzettend blij ben dat Noor het zo goed gaat het met mij minder goed dan ik had gehoopt. Ik heb vreselijke bekkenpijn en kan nog maar weinig doen. Zelfs een rondje supermarkt zit er niet meer in. Ik vind het heel lastig om dit te accepteren en ga nog regelmatig mijn eigen grenzen voorbij, maar ik moet toch echt gaan inzien dat ik nóg meer stapjes terug moet doen. Als ik voor een baas had gewerkt had ik nu al in de ziektewet gezeten, vrees ik.

Fons kan ik nog wel zelf verzorgen, maar ik ben heel blij met de hulp van mijn man. Hij helpt me waar hij maar kan. Hij doet boodschappen, haalt Fons uit bed, tilt hem naar beneden, hangt wasjes voor me op, brengt de vuilnis weg, helpt me met het poetsen van de badkamer, noem maar op. Hulde voor hem natuurlijk, want zonder hem was het allemaal een stuk moeilijker geweest.

Op naar 28 juni, mijn uitgerekende datum haha.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten