De eerste drie weken met een newborn

De mist in mijn hoofd begint een beetje te dalen en ik merk dat ik langzaamaan weer zin heb om te gaan schrijven. Halleluja, ik begin me weer mezelf te voelen. Voor zover dat kan zo’n drie weken na de bevalling natuurlijk. Echt inhoudelijke stukken schrijven lukt me nog steeds niet, maar ik vind het wel leuk om wat te vertellen over de eerste drie weken met Noor.

Roze wolk

Ja, die roze wolk ervaar ik nu wel. Ik kan uren verliefd naar Noor staren. Nou ja, uren… Ik heb helemaal geen tijd om uren naar haar te staren, want Fons wil ook aandacht, maar de momenten dát ik tijd heb geniet ik intens van Noor. De fijne kraamweek heeft daar absoluut aan bijgedragen. De eerste dagen na de bevalling waren heerlijk rooskleurig, intens, heugelijk en fijn. Ik ben niet christelijk, maar toch voel ik me gezegend met zo’n fijn gezin. Dat ik moeder mag zijn van een jongen én een meisje en vrouw mag zijn van fantastische man, wat een geluk!

Slapeloze nachten

Ja hoor, de eerste vraag of ze al doorslaapt hebben we al gehad. Nee, natuurlijk slaapt ze nog niet door. Dat is ook helemaal niet de bedoeling, want ze moet gewoon nog eten om de drie uur. In de nacht maakt ze daar vaak vier uur en soms vijf uur van, maar doorslapen doet ze zeker niet. En dat is ook niet erg. Nou ja, niet erg… Mijn man en ik moeten er wel weer even aan wennen. Het is bijzonder hoe snel je die vermoeidheid vergeet. Ik schrijf dit op zondag en afgelopen nacht hadden we een pittig nachtje. Noor wilde absoluut niet slapen en bleef maar krijsen. Een dikke drol, een scheet of krampjes zaten dwars en dat vonden we niet alleen voor haar, maar stiekem ook voor onszelf heel zielig.

Elkaar leren kennen

Toen ik nog zwanger was dacht ik, tegen beter weten in, dat ik nu wel zou weten hoe het allemaal zou gaan. Dat ik niet zo onzeker zou zijn als met Fons. Oh jongens, dat had ik dus echt verkeerd hè. Ik ben even onzeker als bij Fons en stel mezelf wel 100 keer per dag de vraag of ik het wel goed doe. Als ze niet stopt met huilen voel ik me een loedermoeder, want wat is er mis? Ik weet het gewoon niet. We moeten elkaar nog leren kennen en dat is best heftig. Net zo heftig als met Fons, maar stiekem wel een beetje onverwacht heftig. Naïef van me om te denken dat ik het allemaal wel zou weten, haha.

De overgang van één naar twee kinderen

Ik vind de overgang van één naar twee kinderen geen kattenpis. Fons is nog maar twee en praat niet veel, dus hij kan niet goed uitleggen wat hij voelt of wat hij wil. Gelukkig begrijpen we zijn brabbeltaaltje steeds beter en zit hij zo’n drie weken na de komst van zijn zus stukken beter in zijn vel dan in het begin, maar ook voor hem is dit heftig.

En dan de overgang voor ons, als ouders. Mijn moeder zei altijd dat ze de eerste twee kinderen heel heftig vond en dat het daarna allemaal vanzelf ging. Om ons heen hoorden we twee verhalen, waarbij de één zegt dat een tweede zó mee gaat in het ritme en de ander zegt dat het dik drama is. Nu wil ik niet zeggen dat het bij ons dik drama is, maar ik vind het ook niet zo makkelijk als de eerste groep deed vermoeden.

De dag bestaat vooral uit chaos eigenlijk. Fons wordt vaak héél vroeg wakker (tussen 5 en 6 uur, dat zijn écht geen normale tijden haha) en staat dan meteen ‘aan’, om het zo maar te zeggen. Ondertussen moeten wij nog ontwaken uit onze REM-slaap haha. ’s Nachts komt Noor zo’n twee keer en kolf ik ook één keer. Overdag kolf ik zo’n zes keer en meestal moet mijn man dan helpen met op de kinderen letten. Op de één of andere manier begint Noor dan namelijk altijd te huilen en heeft Fons ook aandacht nodig. Wat een geluk dat mijn man thuis werkt en zo ongelooflijk flexibel is dat hij ook echt kan helpen!

Dus tsja, echt makkelijk is het niet, maar we zijn intens gelukkig met ons mooie gezin. Noor is een prachtige en zoete baby, Fons is een hele lieve broer en ik voel me nog meer verbonden met mijn man. Die eerste drie weken waren intens, mooi, heftig en fantastisch. Op naar de overige -tig weken! Ik kijk er naar uit en kan niet wachten op al die mooie momenten die nog komen gaan.

Reactie op “De eerste drie weken met een newborn

  1. Wat een prachtige meid is Noor toch. Ik ben ook zo blij voor je dat je lekker de roze wolk mag ervaren. Heerlijk lijkt me dat.
    Oh moet wel af en toe aan je denken hoor met de hittegolf die we nu hebben. Mijn meisje wilde die eerste paar weken alleen maar op mama liggen. Volgens mij elke baby en dat in deze hitten. Poeh. Hopelijk kan je lekker je verkoeling vinden. Fons brengt vast soms wel een ijsje 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten