Drie maanden na begin NBFM – de stand van zaken

Drie maanden na het begin van NBFM wil ik de huidige stand van zaken met jullie bespreken. Ik kan meteen beginnen met zeggen dat ik NBFM natuurlijk helemaal de deur uit heb gegooid. Ik heb enorm veel spijt van de €59 die ik daar aan uitgegeven heb. Is dat aardig van me? Nee. Maar het is wel eerlijk en ik wil ook op mijn blog eerlijk zijn. Ik schreef er eerder al een stukje over, dat vind je hier. Waarom ik NBFM wel benoem, ondanks dat ik er zo negatief over ben? Omdat het programma drie maanden duurde, tot 1 december, dus het is nu voorbij. Ik wil nu graag de balans opmaken voor mezelf.

Met vallen en opstaan

De afgelopen maanden ben ik vaak gevallen, maar ook telkens weer opgestaan. Gezonder worden, diëten, afvallen, hoe je het ook wil noemen, het is heftig. Althans, voor mij is het heftig. Ik vind het lastig om na de gastric bypass weer op mijn lijn te moeten letten, maar ik geloof dat ik er steeds meer vrede mee begin te krijgen. Dat moet ook wel. Ik moet ook wel gewoon vrede hebben met wie ik ben, want alleen dan kan ik écht gezonder worden, denk ik. Als ik maar blijf strijden tegen wie ik ben of wat ik doe dan schiet het niet op. Dus tsja, dit is het op dit moment en het gaat met vallen en opstaan, maar zolang ik maar gewoon blijf opstaan komt het goed.

Wat ik dan wél heb gedaan om af te vallen

NBFM, dus Newborn Fit Mama, was voor mij een flop. Maar: ik heb er één goed ding aan overgehouden en dat is dat ik al mijn eten invoer in een app. Niet de app die zij gebruikt trouwens, want die klopt vaak niet met hoeveelheden en calorieën en dergelijke. Het invullen van mijn app werkt fijn voor mij en het helpt me ook om pas op de plaats te maken als ik eens een keertje iets lekkers eet. Eet ik ’s ochtends brood? Dan probeer ik tussen de middag geen brood te eten. Ik kies dan voor een gebakken ei met groenvoer of een soepje met een salade. Dat gaat me eigenlijk hartstikke goed af en ik geniet enorm van die lunches die ik met aandacht voor mezelf en de mannen klaar maak. Ik heb zelfs opeens zo’n sterke ruggengraat dat het me lukt om voor mezelf eieren te bakken en voor mijn man en zoon pannenkoeken te maken zónder daar wat van te eten. Wie had dat gedacht? 🙂

Daarnaast app ik veel met mijn groepje gelijkgestemden bij wie ik het ook kwijt kan als ik me rot voel of wanneer het even niet gaat. Fijn. Mijn man staat ook vierkant achter me en dat voelt ontzettend goed.

Genieten, ook van de ‘slechte’ dingen

Wat ik ook doe is vooral genieten, ook van de lekkere dingen die ik eet. Ik probeer me niet meer schuldig te voelen als ik een bakje chips, een ijsje of een chocolaatje eet. Dat lukt nog niet altijd, maar het is steeds vaker niet meer het einde van mijn dieetpoging haha. Het lukt me dus steeds vaker, zo niet elke keer, om het daarna weer op te pakken. Om niet meteen te denken: fuck it, ik heb het nu toch al verkloot, dus geef mij nog meer chocola, koek of snoep. Heerlijk, vind je ook niet? Het voelt heel fijn om zonder schuldgevoel te kunnen genieten van een gebakje of koekje.

Bekkeninstabiliteit en rugproblemen

Sporten lukt helaas niet in verband met mijn bekkeninstabiliteit en de daaruit voortvloeiende rugproblemen. Nu heb ik een gruwelijke hekel aan sporten, dus heel erg vind ik het niet, maar ik vind het wel irritant dat de pijn die ik heb me enorm tegenhoudt in mijn doen en laten. Als ik ’s ochtends een stukje ga wandelen met de kinderen kan ik er donder op zeggen dat ik ’s middags eten moet koken op een krukje omdat ik teveel rugpijn heb. Til ik teveel? Dan krijg ik enorm veel rugpijn. Ik ga er nog steeds voor naar de bekkenfysiotherapeut en ik doe er oefeningen voor, maar ik heb geduld nodig. Net als dat ik niet zomaar die extra kilo’s kwijt ben zal mijn pijn ook niet zomaar voorbij zijn. Waar het me met het afvallen lukt steeds meer berusting te vinden vind ik het lastig om de pijn te accepteren. Ik denk dat ik nog niet zo ver ben ofzo. Irritant, maar voor nu is het gewoon zo. Ik hoop dat ik volgend jaar rond deze tijd weer lange afstanden kan wandelen, de hele dag mijn kinderen kan tillen en vooral: Noor hele einden kan dragen in mijn draagzak. Ik kijk daar zó naar uit: mijn kindje lekker dichtbij mij en samen genieten van de buitenlucht.

De resultaten

Vallen en opstaan betekent ook afvallen en weer aankomen. Dat is ook gebeurt, maar gelukkig ben ik 10 kilo lichter dan drie maanden geleden. Daar ben ik ongelooflijk trots op. Alle kilo’s van Noor’s zwangerschap zijn er nu af, nu de overige kilo’s nog. Ik neem daar de tijd voor. Ik heb geen haast, want met een beetje geluk ben ik nog een hele tijd op deze wereldbol te vinden. Dat is ook zoiets trouwens: ik probeer geen haast meer te hebben. Je kent het vast wel. Dat je af wil vallen en dan ook meteen volgende week die kilo’s kwijt wil zijn. Maar ja, je hebt het niet in een week eraan gegeten, dus het duurt gewoon even voordat het er weer af is. En dat mag, vind ik nu.

Hoe gaat het met jou en gezonder worden? Heb je je doel al bereikt of moet je nog een stukje?

2 reacties op “Drie maanden na begin NBFM – de stand van zaken

  1. Hoi Marije,
    Ik kwam je blog tegen en kan hieruit opmaken dat ons programma niet helemaal je verwachtingen heeft waargemaakt. Helaas was ik hier niet van op de hoogte, wellicht had ik je dan van advies kunnen voorzien. Uiteraard vind ik het erg vervelend voor je, omdat ik graag had gewild dat je jouw doelstelling ermee zou realiseren. Ik kom graag persoonlijk met je in contact via de telefoon of e-mail om meer inzicht te krijgen in je ervaring.

    Liefs Kimberly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten