De uitgerekende datum

Vandaag is de uitgerekende datum. Niet van Noor, maar van de baby die we verloren voordat ik zwanger raakte van Noor. Ik had nooit gedacht dat ik er zo bij stil zou staan, maar ik merkte de afgelopen dagen dat het me wel dwars zit. Dat ik nu weer zwanger ben is natuurlijk fantastisch, maar dit kindje zit echt nog steeds in mijn achterhoofd.

Een mooie zomer

Onze zomer vorig jaar was een hele mooie zomer. We wisten vlak voor aanvang van de zomer dat we graag wilden kijken of het zou lukken om zwanger te raken van een tweede kindje. Het was meteen raak en eind juni had ik een positieve zwangerschapstest in handen. En zo wilde het geval dat ik zwanger was toen we verhuisden van Noordwijk naar Steenwijk. Helemaal niet handig met ochtendmisselijkheid, vermoeidheid en alle andere dingen die je voelt bij een prille zwangerschap, maar poeh: wat waren we gelukkig.

Fons’ eerste verjaardag vierden we in de wetenschap dat hij een broertje of zusje zou krijgen. Hoe mooi is dat? Ik was echt dolgelukkig. Dolgelukkig en stiekem een beetje bang ook hoor, want twee kindjes redelijk dicht na elkaar… Het leek (en lijkt) me best heftig. Maar geluk voerde de boventoon. Ik droomde al heel veel mooie dromen. Ik droomde over Fons met zijn broertje of zusje hand in hand door het bos, over een gelukzalige kraamweek, over studiekeuzes, eerste schooldagen en verjaardagen. Ik droomde over onze nieuwe toekomst met twee kindjes.

Een heftige tijd

En toen was het eind juli. Met z’n drietjes gingen we naar de verloskundige in het dorp voor een echo. Ik zag het meteen. Dit was niet goed. De verloskundige vroeg me nog wat te draaien zodat ze het beter kon zien, maar de tranen van verdriet liepen bij mij op dat moment al over mijn wangen. Shit. Dit kindje zullen we nooit ontmoeten. Wat volgde waren heftige weken. Een miskraam die niet vanzelf op gang kwam. Pillen die hun werk niet deden. Extra ziekenhuisbezoeken. Een curettage. Het lege gevoel daarna. De pijn, fysiek en mentaal.

Weer zwanger

Al snel was ik weer zwanger. Zo’n 2 maanden na de curettage had ik een positieve zwangerschapstest in handen. Dat is weer supersnel gegaan en we zijn ontzettend gelukkig dat deze zwangerschap uit heeft mogen groeien tot een babymeisje. Dat Noor nu in mijn buik groeit is het mooiste wat mij is overkomen na de miskraam. Pas nu ik dit artikel schrijf besef ik me hoe heftig die periode is geweest. Ik ben snel doorgegaan. Ik wilde pers├ę snel weer zwanger raken en was blij dat het ook snel lukte. Het verdriet werd weer naar de achtergrond geschoven en maakte plaats voor het gelukzalige gevoel wat komt kijken bij een zwangerschap.

Waar ik naartoe wil met dit artikel weet ik ook niet goed, maar ik vind het goed om ook bij deze datum stil te staan. De uitgerekende datum van het kindje wat we nooit zullen moeten. Het kindje wat zo gewenst was en is. De volgende datum waar we nu naar uit kijken is de uitgerekende datum van Noor, 28 juni. 28 juni is ook onze trouwdatum. Mooi symbolisch, vind je ook niet?

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock, Mariis.

2 reacties op “De uitgerekende datum

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten