Ik had wel eerder kinderen willen hebben

Dit jaar word ik 36.  Op dezelfde leeftijd kreeg mijn moeder mij. Ik was haar vierde kind en ik krijg dit jaar rond mijn verjaardag mijn tweede kind. Ik vond mijn moeder nooit bizar oud ofzo, maar ze was wel degelijk ouder dan de moeders van klasgenootjes en vriendinnen. Nu word ik dus zelf ook zo’n ‘oude’ moeder en ik kan niet anders zeggen dan: ik had wel eerder kinderen willen hebben. Hebben, dat klinkt eigenlijk heel raar en bezitterig. Ik bedoel dus dat ik in een ideale wereld op een jongere leeftijd moeder had willen worden.

Realistisch blijven

Maar ik moet wel realistisch blijven natuurlijk. Voordat Fons kwam had ik echt geen kinderwens, daar heb ik het al eens eerder over gehad. Ik wilde ze gewoon helemaal niet. Rot op met je kinderen, dacht ik altijd. Als men mij de vraag stelde of ik kinderen wilde raakte ik ook altijd een beetje geïrriteerd, want a; dat gaat je geen reet aan en b; waarom moet iedereen zo nodig kinderen krijgen en c; dat gaat je, nogmaals, geen reet aan haha.

Daarnaast was ik voordat ik rammelende eierstokken kreeg op mijn 32e geestelijk helemaal niet in staat om een kind op te voeden. Oké, ik weet niet of ik in de rouw om de dood van mijn moeder wel altijd helemaal helder dacht, maar met een verleden van PTSS, depressies en andere neerslachtige gevoelens vond ik mezelf geen toonbeeld van hoe een moeder zou moeten zijn.

Nu moet ieder voor zich natuurlijk weten wat hij of zij doet. De ene vrouw is de andere niet. Ik kan alleen voor mezelf praten als ik zeg dat ik dacht dat ik een kind helemaal niet aan zou kunnen. Nu ik eenmaal een kind heb kan ik zeggen dat ik daar voor mezelf wel gelijk in had. Wat is het soms zwaar en wat stelt het mijn geduld en geest soms op de proef. Huilend bovenaan de trap staan met je krijsende kotsende baby, moedeloos van alweer een dag vol gejank, borstweigering en ander gezeik. Ik vond het pittig en ik denk niet dat ik het in mijn labiele toestand aan had gekund.

Foto:  Door nishikawa waranyu, Shutterstock.

De ideale leeftijd om aan kinderen te beginnen

Maar toch, ik had wel eerder kinderen willen hebben. Dan had ik nu namelijk al een stuk groter gezin kunnen hebben, als ik er van uit ga dat alles goed zou zijn gegaan natuurlijk. Je hebt ook dat niet voor het zeggen, maar in een ideale wereld had ik wel vier kinderen willen hebben. Nu blijft het misschien wel bij twee. Of toch drie? De wens voor een derde is er nu zeker weten nog wel, maar dan moet ik eerst de huidige ellendige (sorry, ik zeik weer even, maar ik voel me dus vaak ellendig nu) zwangerschap vergeten. Ik ben al lang blij dat ik na Fons het geluk heb dat ik nog meer kinderen kan en mag krijgen. In mijn omgeving zijn er genoeg vrouwen die na de eerste niet meer zwanger mogen worden of zelfs überhaupt niet zwanger kunnen worden. Wat ben ik dan gezegend dat ik het allemaal kan en mag. Daar sta ik regelmatig bij stil, juist omdat ik het tegenovergestelde zie en heb gezien in mijn omgeving.

Maar hoe ouder ik word, hoe lastiger het word om zwanger te raken en hoe zwaarder het voor me zou zijn. Ik voel me helemaal geen 36, maar ik ben het toch echt. Dat lichaam van mij wordt er niet jonger op. Daarom ga ik als Noor is geboren keihard aan de slag om nog gezonder te worden. Ik ben al een heel eind op weg, maar ik ben er nog lang niet. Ik schreef er onlangs al over, maar dit is ook weer even een reminder voor mezelf. Een gezond lichaam zodat ik hopelijk nog een kind kan baren. Ik kijk er naar uit.

Hoe oud was jij toen je je kind(-eren) kreeg?

2 reacties op “Ik had wel eerder kinderen willen hebben

  1. Ik heb ook altijd gedacht eerder mama te worden. Mijn moeder kreeg mij op haar 23e en dat vond ik ook wel wat. Totdat die leeftijd naderde en ik me dat toch niet helemaal kon voorstellen. Sowieso zat ik toen in een relatie waarin ik niet dacht dat ik met hem kinderen zou willen, om bepaalde redenen waar hij de oorzaak van was 😉
    Nu heb ik dit bijgesteld als in, ik zou graag voor mijn 30e in ieder geval graag 1 kind willen, als het me gegund is.
    Nou, gelukt! Mijn endometriose (waar ik toen wij ‘aan kinderen begonnen’ nog niet eens achter was) gooide even wat roet in het eten en maakte mij enorm onzeker. Maar ik werd op mijn 29e mama en nu zit ik hier, 30 jaar en 14 weken zwanger van baby 2 ♥

  2. Mja, ik snap je. Ik was er tot mijn 30ste niet klaar voor. Dat mijn mama plots overleed op m’n 27ste hielp ook niet. Dan zijn we getrouwd – kreeg ik een hernia waarbij ze me vertelden dat ik in een rolstoel zou eindigen als ik zwanger werd – rugoperatie – revalidatie – en toen dat eindelijk allemaal ‘achter de rug’ was, kreeg ik 3 miskramen op een jaar tijd. Dat even verwerken, zwanger worden, en hop ik was 35 toen ik m’n eerste kind kreeg; dolgelukkig, maar ook niet echt ‘mijn plan’… En nummer twee loopt ook al niet bepaald volgens plan… tja…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten