Mijn week: wachten, ziekenhuisbezoek en wachten

Goedemorgen! De laatste loodjes zijn het zwaarst, zeggen ze toch? In mijn geval zijn ze niet persé het zwaarst, maar ze duren wel het langst haha. Normaal wil ik wel dagen van 48 uur hebben zodat ik alles gedaan kan hebben, maar nu mogen de dagen van mij wel een uurtje of vier duren ofzo. Man man man, de tijd kruipt voorbij. Maar goed, genoeg azijn-bij-het-ontbijt-achtig gezeur: kijk mee naar mijn week!

Maandag

Koffie! Ik drink nog steeds het liefst elke ochtend een bakje koffie uit onze bonenmachine. Met uiteraard een heleboel melk, want stiekem ben ik helemaal geen échte koffiedrinker. Zwarte koffie vind ik smerig. Volgens mijn vader ben ik dus een neppe koffiedrinker haha. Hij drinkt, net als de rest van de familie trouwens, zijn koffie zwart. Tsja. Maar goed, ik dronk mijn koffie dus lekker buiten op terwijl Fons in de tuin speelde. Ik hou er van!

’s Middags verruilde ik de gewone koffie voor decaf ijskoffie. Mijn nieuwste verslaving. Ik maak hem door een cafeïnevrije pad in de Senseo te doen. Stiekem doe ik er een half schepje suiker in.  Daar doe ik dan een handjevol ijsblokjes en een flinke schuit melk bij. Zó simpel, maar ook zó lekker op warme dagen.

Als toetje kreeg Fons watermeloen. Niet de hele bak trouwens, maar voordat ik de kans kreeg om wat meloen in een kleiner bakje te doen zat hij al uit de grote bak te eten. Hij vindt het zó extreem lekker! En wij genieten weer van zijn genietende hoofd haha.

Na het eten moest Fons éven papa helpen met het plateautje van de Super Trike  van Vtech halen. Fons’ benen zijn lang genoeg om bij de trappers te kunnen en hoewel hij het nog niet helemaal snapt is hij de laatste tijd flink bezig met ontdekken.

Dinsdag

Fons heeft een lichte telefoonverslaving. Oeps! Moet je hem eens ondeugend zien kijken terwijl hij de telefoon van zijn vader te pakken heeft gekregen…

Vandaag krijgen we een Air Layer van Aeromoov. Het is een inleg voor het autostoeltje van Noor. Zo blijft ze lekker koel tijdens de warme zomerdagen die er (soort van) hopelijk nog aan komen. Ik ben er heel benieuwd naar. Het materiaal is in ieder geval veelbelovend. De roze voorkant is van 100% katoen, dus dat is al fijn. Aan de achterkant zit een luchtdoorlatende laag, dus het moet gewoon helemaal goed komen.

’s Avonds haal ik mijn nieuwe luierrugtas weer uit de auto (waar hij al lag om zo snel mogelijk weg te kunnen als de vliezen breken of de weeën beginnen). Ik wil namelijk wat kleding er uit halen en wat snacks er in doen haha. Het geboortepakje in maat 44 gaat de kast weer in. Die hebben we denk ik niet nodig!

Ik krijg nog iets leuks binnen vandaag trouwens: kleding voor Noor, speciaal voor haar geshopt in Amerika. Ik ben een groot fan van Carter’s, een heel fijn merk. Je kunt het hier ook wel kopen bij Zalando, maar de keuze is matig en het is best duur. Dit hele setje met vooral boxpakjes met rits kostte iets van €25. Lieve Lisa, bedankt voor het meenemen! <3

Woensdag

Vandaag doe ik, net als de rest van de week eigenlijk, rustig aan als we wakker worden. Fons zit in de ochtend lekker voor de tv te chillen in zijn stoel van IKEA en ik vermaak me door met hem mee te kijken haha. Rond een uur of 11 rijden we naar mijn vader, want Fons gaat daar een nachtje slapen.

Ik voel me sinds Noor is ingedaald iets beter qua bekkenpijn, dus ik besluit mijn broer te vragen of hij zin heeft om boodschappen met me te gaan doen. Zin en tijd heeft hij gelukkig, dus hij duwt de kar en gooit alles er in wat ik aanwijs haha. Echt hoor, ben nog steeds zo afhankelijk als wat, maar na maanden weer eens in de supermarkt te zijn vind ik heerlijk. Bij thuiskomst merk ik uiteraard wel dat het iets teveel van het goede was, maar ik ben erg blij dat ik er even uit ben geweest. #grannystyle

Als Fons slaapt rijden mijn man en ik weer naar huis. Ik lig de hele middag op bed, kom er rond 17.00 uur uit om te koken en na het eten rijden mijn man even langs mijn grote vriend Mc Donald’s voor een softijsje. Hmmmm, zó lekker!

Donderdag

Vandaag ben ik precies 38 weken zwanger. Wie had dat gedacht? Ik niet hoor. Ik ben ongelooflijk trots op mijn dikke buik en waggel er parmantig mee rond haha.

In de ochtend gaan we naar het ziekenhuis voor een check bij de klinisch verloskundige. Zoals bij elke afspraak maakt de verloskundige weer een echo en wordt mijn bloeddruk gemeten. Alles ziet er perfect uit. Noor beweegt goed, ze zwemt rond in genoeg vruchtwater en mijn bloeddruk is perfect. Aankomende donderdag mag ik weer terug komen.

Na de ziekenhuisafspraak rijden we richting Fons en zijn opa en voor het avondeten zijn we weer thuis.

Vrijdag

Ik heb voor mijn verjaardag een hele mooie waterfles van Chilly’s gekregen. In deze fles blijven koude vloeistoffen 24 uur koud en warme vloeistoffen 12 uur warm. Kijk, daar doe ik het voor. Ik heb er trouwens ook nog een foodpot van gekregen waar ik bijvoorbeeld soep in kan mee nemen, dat blijft zo’n 4 uur warm. Ik begin de dag met een met koud water gevulde fles en een gevulde theebeker van Tastea. Heerlijk!

Het is vandaag precies een jaar geleden dat we de sleutels van ons tijdelijke huurhuis kregen. Wat kan het snel gaan in een jaar! We huurden dit huis met de intentie om na dat jaar een huis gekocht te hebben en dat is gewoon gelukt! Over pak ‘m beet twee maanden wonen we in ons prachtige nieuwe huis. We kunnen echt niet wachten. Het is zo’n enorm gaaf huis!

Vandaag kwam onze nieuwe babyfoon van Philips avent binnen. We hebben deze gekregen van ikwordmama.nl en ik ben er ontzettend blij mee. Het geluid is goed en het beeld is perfect!

Het wordt een lange avond, want Fons wil niet slapen. Pas rond 22.30 uur lukt het hem om rustig te worden. Hij zit dus nog lekker bij ons op de bank en dat is, ondanks dat het ook wel gezellig is, best even wennen. Van een goed slapend kind is hij de laatste dagen aan het veranderen naar een slecht slapend kind. Zou hij de spanning aanvoelen?

Zaterdag

WEEKEND! Eindelijk! Fons is lekker aan het spelen met zijn vader en wil persé zijn zonnebril op. Die is dus echt te klein voor hem, maar hij blijft hem maar uit de la pakken. Hij trekt er wel een hilarisch gezicht bij en ach, als hij gelukkig is ben ik het ook haha.

Aan het einde van de ochtend voel ik wat krampen in mijn buik. Het is nog niet heel ernstig, maar na een lunch met mijn broers en schoonzus wordt het heel heftig. Ik puf nu toch echt weeën weg en bel het ziekenhuis. Ze zeggen me meteen te komen, dus dat doen we dan ook. Fons ligt inmiddels al op bed en het komt perfect uit dat mijn familie er is. Zij passen dus op hem.

Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen worden we meteen naar een verloskamer gebracht en word ik aangesloten op een CTG apparaat. De weeën zijn eerst nog heftig, maar lijken daarna toch af te zakken. Ondertussen kijkt mijn man even in de kamer. Het wiegje staat al klaar. Zal Noor daar aan het einde van de avond in liggen? Het geeft ons allebei een heel warm en stiekem ook wel zenuwachtig gevoel van binnen haha.

Na een tijdje mag ik even rondlopen om te kijken of dat nog wat doet, dus mijn man en ik maken een wandelingetje buiten en drinken wat in de kantine. Uiteindelijk voel ik helemaal geen krampen meer en na een inwendige check mag ik weer naar huis. Shit. Mijn man en ik dachten echt met een gevulde autostoel het ziekenhuis weer te verlaten, dus dit is wel een domper.

Zondag

Vaderdag! We beginnen de dag zonder Fons, want die is gisteren door opa mee naar huis genomen omdat wij wat te laat thuis kwamen. Ik heb trouwens slecht geslapen, want ik dacht de hele nacht: nu komt ze vast tóch heel snel! Maar helaas, geen noemenswaardige kramen, dus geen Noor.

Na een ontbijtje op bed en een cadeautje voor de liefste vader die ik me kan wensen voor mijn kinderen rijden we naar mijn vader. Mét taart natuurlijk, want ook hij moet getrakteerd worden vandaag. Mijn vader is namelijk óók de liefste vader haha.

Ik maak verder weinig foto’s, behalve deze van Fons tijdens het eten van zijn toetje. Lekker kind!

’s Avonds zijn we weer een hele tijd bezig om Fons in slaap te krijgen. Hij staat 1,5 uur aan de rand van zijn bedje en valt zelfs even in slaap, maar schrikt weer wakker. Uiteindelijk pak ik hem op en leg ik hem zonder iets tegen hem te zeggen neer. Na 10 minuten over zijn rug wrijven valt hij eindelijk rustig in slaap en kan ik weer naar beneden. Arme jongen. Ik vind het zo lastig om te zien dat hij zijn rust niet kan vinden. Het lijkt wel alsof hij verlatingsangst heeft en ik weet niet goed wat we er tegen kunnen doen. Misschien heb jij nog tips voor me?

Poeh, lekker lang verhaal weer! Als je het tot het einde hebt weten te redden: RESPECT! 🙂

Ik ben benieuwd wat deze week gaat brengen! Zal ik mijn afspraak met de verloskundige aanstaande donderdag halen of beval ik daarvoor al van Noor? Ik wacht het met spanning af!

Geniet van jullie week!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten