Waarom ik geen alcohol meer drink

Laat ik eens vertellen waarom ik geen alcohol meer drink, want kennelijk is dat gek. Nou ja, ik vind mezelf ook wel een beetje gek. Als je me 10 jaar geleden had verteld dat ik nu nooit meer zou drinken, dan had ik je vierkant uitgelachen. Want geen alcohol drinken is toch voor gekkies? En kennelijk is het dus ook voor mensen zoals ik.

Vroeger kon ik zuipen als een malle. Ik kon menig man onder de tafel drinken en tikte zó in één keer een biertje achterover. Lekker lallend over straat, half dronken op school verschijnen, thuis komen terwijl mijn vader zich ’s ochtends stond te scheren. Ik heb het allemaal gedaan. Ben ik er trots op? Nee, maar het is nou eenmaal zo.

Achteraf gezien denk ik dat dat vele zuipen een vlucht was van mij. Een vlucht voor mijn gedachten. Voor mijn onzekerheden. Als ik dronk durfde ik van alles. Als ik dronk was ik niet bang dat mensen mij niet aardig vonden. Als ik dronk was ik gezellig. Nu klink ik als een prototype alcoholverslaafde trouwens. Volgens mij was ik dat niet, maar als ik het zo opschrijf komt het wel even bij me binnen.

Veel te veel gedronken

Het keerpunt kwam tijdens een feestje met Oud & Nieuw, ik denk een jaar of 8 geleden. Mijn man en ik woonden nog in Leiden en gingen met de taxi naar een feest in Noordwijk. Hartstikke gezellig. Ik zoop alsof mijn leven er van af hing. Tot ik opeens hondsberoerd werd. Ik heb eerst zielig in mijn eentje op een krukje in de schuur gezeten. Veel mensen kwamen met bezorgde blik (dat hoorde ik achteraf, want ik was te bezopen om mijn ogen open te doen) even bij me kijken, maar ik stuurde iedereen weg. Later heb ik het hele steegje achter het huis onder gekotst. Niet. Normaal. Ik schaamde (en schaam me nog steeds) me diep. Wat heb ik me laten gaan zeg.

Vanaf dat moment ben ik steeds minder gaan drinken als we een feestje hebben en nu ben ik op een punt dat ik helemaal niet meer drink. Af en toe neem ik wel eens een slokje wijn of bier, maar het smaakt me ook gewoon niet. Ik heb niet meer de behoefte om een heel glas weg te tikken. Handig wel, want ik had tijdens mijn zwangerschap bijvoorbeeld ook totaal geen last van het laten staan van alcohol haha. Dat ik een gastric bypass heb helpt ook trouwens, want als ik nu een wijntje zou drinken zou ik meteen lallend over straat zwalken. De alcohol wordt namelijk sneller opgenomen in het bloed na een gastric bypass, vandaar.

Mis ik de alcohol? Totaal niet. Ik hoef geen alcohol meer te drinken om het gezellig te hebben, gelukkig. Ik ben zekerder over mezelf, durf (iets) meer en vertrouw erop dat mensen me zo ook wel leuk vinden. En zo niet, dan niet. Ik heb geen moeite met wijntjes afslaan tijdens een etentje en ik vind het totaal niet erg om niet te drinken bij een feestje.

Bron foto: Shutterstock

3 reacties op “Waarom ik geen alcohol meer drink

  1. Stoer dat je dit zo deelt! Doordat ik nu na een ingreep al maanden niet gedronken heb, merk ik dat ik er helemaal geen behoefte aan heb. Misschien drink ik ooit nog een glaasje maar verder vind ik het wel best zo. Zouden meer mensen moeten doen, is mijn bescheiden mening.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten