Vond jij je kindje meteen mooi?

Iedereen heeft het over dat verliefde gevoel als je net bevallen bent. Die roze wolk waar je op zweeft zodra je je kindje hebt gebaard, daar hoor je zo ontzettend vaak mooie en romantische verhalen over. Je kindje ruikt fantastisch en is de mooiste van de wereld. Je bent gelukkig en intens verliefd op je prachtige kindje. Maar wat nou als je dat gevoel niet kent? Als jij je kindje helemaal niet lekker vindt ruiken of als je je kindje helemaal niet mooi vindt? Zeg eens eerlijk: vond jij je kindje meteen mooi?

Je kindje is de mooiste baby van de hele wereld

Je kindje is de mooiste baby van de hele wereld, toch? Toen Fons net geboren was was ik vooral heel erg verbaasd dat ik het voor elkaar had gekregen om hem uit te drijven haha. Het voelde als een gigantische prestatie dat ik dát naar buiten had weten te werken. Man, die oerkracht! Dat ik dit kon, ik was gewoon immens trots op mezelf. BAM, ik kan baren als een malle!

We waren natuurlijk een beetje overrompeld door de snelheid van alles, maar toch besloot ik ’s avonds een foto van Fons online te gooien. Een foto die mijn man maakte van hem toen hij klaar werd gemaakt om de couveuse in te gaan. Veel te donker, onder het slijm en met bebloede muts. Ik zag alleen maar Fons. Onze baby. Ons prachtige nageslacht. De mooiste baby ooit. Achteraf denk ik: Nou Marije, je had misschien beter even kunnen wachten tot je een foto kon maken die iets beter uit de verf was gekomen. Maar ja, ik was nou eenmaal zo trots als een pauw en wilde iedereen meteen laten weten dat onze baby ter wereld was gekomen!

Eerlijkheid

De dagen erna werd het er niet beter op. Fons zag er niet heel mooi uit. Hij had opgezwollen ogen van zijn CPAP apparaat, zag uiteindelijk ontzettend geel en was enorm fragiel. Ik vond hem er niet mooier op worden, om heel eerlijk te zijn. Ik zei het niet hoor, ik zou niet durven. Ik voelde me een ontaarde moeder. Ik moest er gewoon aan wennen, aan die kleine frummel die daar zo nietig klein lag te wezen in zijn warme hokje, zonder dat zijn ouders hem konden knuffel en hem liefde konden geven.

 

Zodra ik Fons mocht vasthouden voelde ik me de gelukkigste vrouw op de wereld. Mijn prachtige baby en ik, samen. Dat was wanneer ik me op mijn best voelde. Zodra ik hem weer in de couveuse moest leggen, met allemaal slangetjes, piepjes en apparaten, voelde ik me weer mijlenver van hem vandaan staan. Alsof het mijn kindje niet was.

Ik ben niet de enige

Zou ik de enige zijn die dit voelde? Vast niet. Ik denk ook niet dat het alleen maar bij moeders van couveusekindjes voor komt, maar ook bij moeders van kindjes die wel een goede start hadden. Die roze wolk? Die is er gewoon niet bij iedereen meteen. Is dat erg? Nee. Moedergevoel moet soms gewoon groeien. De één is een geboren moeder, de ander niet. Ik voel me nu op en top moeder van Fons. Inmiddels is hij natuurlijk de prachtigste zoon die ik ooit had kunnen wensen. Hij is hét voor mij. Dat moedergevoel is nu gigantisch aanwezig. Misschien zelfs wel eens teveel. Ik bescherm hem met mijn leven, kan hem moeilijk loslaten en maak me vaak zorgen. Tsja, hoort erbij misschien. Weet ik veel hoe het allemaal hoort. Wel weet ik dat het, ook al gaat het niet zoals anderen dat bedacht hebben, altijd goed is. Wat ik ook doe, wat ik ook voel. Ik ben moeder. Heerlijk!

Hoe ging dat met jouw moedergevoel? Was dat er meteen of moest het groeien?

3 reacties op “Vond jij je kindje meteen mooi?

  1. Fijn dat je hier over schrijft. Ik ben ook geen ‘oer-moeder’, geen roze wolk, geen instant moeder-antenne, ect. Ik had onzekerheid en angst en verwarring haha. Er wordt zo veel geschreven over postnatale depressies dat het bijna is alsof je of de roze wolk hebt, of depressief bent. Maar soms moet je gewoon even wennen. En de gevoelens mogen groeien. En gelukkig groeien ze ook!

  2. Bij mijn eerste had ik het meteen.. bij de tweede moest het groeien haha. Mijn eerste kwam ook helemaal schoon naar buiten en de tweede zat nog onder de prut.. ze was spierwit met een grote rode mond. Gelukkig vind ik ze nu allebei prachtig!

  3. Roze wolk geen idee wat t is… Bram was een bolle baby die huilde gelijk en hard ook!!! Tren die was heel lang dun en blauw deed pas heel laat huilen en hij was heeeeeeel anders… Ik zei tegen frank zou ie wel goed zijn??? Uber scheel hahaha maar superlekker opgedroogd hahahaha twee heerlijke mannen nu😍😍

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten