Mijn week #2

Elke week laat ik jullie wat foto’s zien van mijn leven. Als thuisblijfmoeder én als zwangere met bekkeninstabiliteit is mijn leven niet wervelend, maar ik probeer zoveel mogelijk dingen te doen met Fons én met mijn man. Afgelopen week waren we druk met echo’s, huizen bekijken en de gesteriliseerde kitten Koosje.

Maandag

Om de week meteen zinderend te beginnen deed ik maandag helemaal niks buiten de deur. Ik begon de dag met het maken van cruesli, heerlijk vind ik dat. Fons keek uiteraard zijn ogen uit. Hij sleept overal zijn stoeltje mee naartoe, dus ook naar de keuken. Bloedirritant soms, maar stiekem vind ik het wel lief.

Tussendoor hing ik lekker op de bank. Fons sliep bijna drie uur tussen de middag, dus ik had ruim de tijd om mijn bekkenoefeningen te doen en daarna even te relaxen op de bank. Ik hou er van.

Dinsdag

Dinsdag startte vroeg. Koosje was al vroeg in de ochtend door het huis aan het sjezen en aan het miauwen. Echt, ik kan dat kreng af en toe wel wat aan doen, hoe lief ze overdag ook is. Ik ben gewoon gesteld op mijn nachtrust haha. Om 8 uur vertrok ik met mijn mannen richting mijn vader.

Eenmaal daar stapte ik met mijn broer en zus in de auto naar Duitsland. Ik had luiers nodig voor Fons en dus reden we naar de DM in Meppen. Meppen is onze vaste plaats om te shoppen. Meestal gaan we naar MEP center, het winkelcentrum daar. Ik gooide mijn karretje ramvol met luiers voor Fons en Noor, snackjes voor de kleine man en verzorgingsproducten voor mezelf. Daarna deden we nog even boodschappen bij Edeka, de supermarkt. Ik hou van hun broodjes en vind het heel leuk om in buitenlandse supermarkten rond te lopen.

Het was een bliksembezoekje, want die middag moesten mijn man en ik naar het ziekenhuis voor de 20-weken echo. Wat vind ik dat toch altijd spannend! Fons bleef lekker bij opa en zijn oom en tante waren er ook nog. Gezellig dus!

Gelukkig is alles goed met Noor. Ik moet nog wel even terug komen om haar hartje en voetjes goed te laten checken, want ze lag er niet helemaal goed voor tijdens de echo. Helemaal niet erg, nu kan ik nog een keertje naar haar kijken. Ik jankte trouwens gedurende de hele echo. Ik vind het zó bijzonder om zo’n klein mensje in mijn lichaam te hebben! Horrormonen to the max hier hoor, mijn hemel.

Woensdag

Woensdagochtend ging ik op de koffie bij een jeugdvriendin. We hebben wel contact gehouden via Facebook, maar zagen elkaar op een sporadische ontmoeting in de supermarkt na nooit meer. Het was ontzettend gezellig, zo gezellig dat ik vergat een foto te maken. Leuk hoor, mensen van vroeger weer ontmoeten.

’s Middags kwam het boekje van Marianne Busser en Ron Schröder binnen. Het artikel wat ik er over schreef vind je hier.

Overdag werkte een collega van mijn man bij ons thuis. Ik vroeg of hij wilde blijven eten en aangezien ik geen zin had om te koken bestelden we heerlijke spareribs en een half haantje bij de Argentijn hier in het dorp. Zó lekker! Mijn meneer at trouwens vegetarische lasagne. Fons at mee van de patatjes, van het vlees moest hij niks hebben helaas.

Donderdag

Donderdagochtend had ik het tweede gedeelte van de 20-weken echo. Zoals ik al verwachtte was alles goed met onze kleine mevrouw. Haar hartje en voetjes, het enige wat nog gecheckt moest worden, zagen er hartstikke goed uit. Er was een stagiaire op de praktijk, dus na de checks mocht ik nog even blijven liggen zodat zij een aantal metingen kon doen. Heel leuk en voor mij ook leerzaam, want de stagiaire kreeg uitgebreid uitleg.

De rest van de dag deed ik niet veel meer. Na de echo deed ik meteen even boodschappen. Toen Fons wakker werd speelde ik met hem, zongen we samen liedjes (meeschreeuwen met Juf Roos haha) en deden we gek samen. Ook maakte mijn man een foto van mijn buik, want vandaag ben ik precies 20 weken zwanger. Wat een mijlpaal! Ik heb de helft er gewoon al op zitten! Ik ben zo benieuwd naar ons meisje en hoop dat ze nog heel lang veilig in mijn buik blijft zitten.

Vrijdag

Vrijdag ging Koosje naar de dierenarts om gesteriliseerd te worden. Ze is nu zes maanden oud en bloedirritant, dus ik vond het tijd worden. Ik hoop dat ze nu wat rustiger wordt, want ze houdt me uit mijn slaap ’s nachts en dat vind ik heel erg vervelend. Gelukkig is de operatie goed gegaan en ziet de wond er goed uit.

Normaal ga ik op vrijdag naar mijn vader om te werken, maar ik sloeg vandaag over. Mijn man heeft het erg druk met zijn werk en ik wilde er zijn voor Koosje, dus dit was twee vliegen in één klap.

Zaterdag

Weekend! Ik heb er altijd vreselijk veel zin in, want meestal hoeft mijn man niet te werken en kunnen we lekker tijd met z’n drietjes doorbrengen. Laat douchen, samen ontbijten, lekker keuvelen in huis, ik hou er van.

Toen Fons in bed lag ging ik een boekje lezen op de bank terwijl mijn man stiekem toch nog even ging werken. Toen Fons wakker was reden we eerst even langs een huis wat we op het oog hebben om te kijken of de buurt ons zou beviel en daarna reden we door naar mijn vader.

Op de terugweg hadden we een prachtig uitzicht op het Doldersummerveld. Dat is een werkelijk prachtig natuurgebied waar we altijd doorheen rijden. Echt, ik zou er zó willen wonen. Er staat wel een huis om de hoek te koop trouwens, maar dat is véél te duur. Moet ik eerst de jackpot even winnen haha.

Zondag

Zondag was weer een luie dag. Tijdens de lunch zei ik tegen mijn man dat ik het fijn zou vinden als het tuinhekje wat al een paar maanden klaar lag geïnstalleerd zou worden. Fons loopt nu namelijk standaard meteen richting de straat zodra ik met hem naar buiten ga en dat is in zwangere en immobiele toestand niet heel handig.

En tadaaaaaaaa, na een middagje Bob-de-Bouweren stond het hekje! Woop woop! Ik ben er ontzettend blij mee. Het was al donker toen het hekje af was, vandaar de foto met flits haha.

’s Avonds installeerden we ons op de bank met nacho’s en guacamole en salsadip, gemaakt door mijn broertje. Zó lekker!

Nou, het leven van een thuisblijfmoeder is niet altijd lekker druk enzo hè? 🙂 Ik ben blij dat ik deze week niet zoveel gedaan heb, want mijn bekkenpijn is een stuk beter te hanteren. Ik heb me er ook meer in berust denk ik. Het is nu zoals het is en dat is jammer, maar over een paar maanden kan ik gewoon weer wandelen en actief doen. Ik kan nu al niet wachten om de babyvetjes van Noor én Fons er af te sporten! Volgend jaar rond deze tijd wil ik alle kilo’s kwijt zijn, dat is mijn doel haha.

Aankomende week hebben we een aantal leuke dingen in petto. Valentijnsdag natuurlijk, maar ook de verjaardag van mijn man op zondag. Aankomend weekend gaan we ook nog eens een nachtje zonder Fons weg om dat te vieren. Nu al zin in! Wat zijn jouw plannen deze week?

3 reacties op “Mijn week #2

  1. Ik kijk altijd met zoveel plezier naar je foto’s en lees met zoveel plezier je verhalen.
    Ik vind het trouwens echt super dat je een thuisblijfmoeder bent. Petje af.
    En de tijd met de kleine is gewoon kostbaar.

    En mijn plannen deze week: werken van ma t/m vrijdag……dinsdagavond uiteten met oude collega’s, de rest rustig en zaterdag uiteten met mijn broertjes,stiefmoeder en mijn zus en haar gezin #NeverNoEating
    Geniet ervan en straks als Noor er is kan je weer gezellig aan de wandel….

  2. Haha die foto van Fons met het dierenmandje en de kat die op afstand kijkt is echt grappig 😊. Krijg jij eigenlijk ook extra controles bij je zwangerschap mbt voeding (GBP)?

    Ohja en: “met Fons én met mijn mannen.” 🙈😅?
    Xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten