Mijn week #15

Afgelopen week was heerlijk. Het was fantastisch weer waar Fons en ik keihard van genoten hebben. Kijk mee naar mijn week #15.

Maandag

Maandag begint drie keer knudde: mijn kroon breekt af. Ik loop dus met een gat in mijn mond rond en mijn eigen tandarts wil me niet helpen omdat ik zwanger ben en hij dus geen foto kan maken van de situatie. Nu was ik toch al niet tevreden over deze meneer, dus ik ben meteen op zoek gegaan naar een nieuwe tandarts en die vond ik gelukkig al snel!

Aan het einde van de ochtend vertrek ik naar het ziekenhuis voor een controle bij de klinisch verloskundige. Mijn broertje is zo lief om met me mee te gaan en hij ziet voor het eerst zijn nichtje op de echo bewegen. Zó leuk om te zien dat hij het echt ontzettend leuk vindt om dit mee te maken. Schatje is het haha.

Daarna scoort hij 1000 bonuspunten als hij niet alleen plantjes haalt voor op de tuintafel, maar ook nog eens taartjes koopt.

Die middag tuig ik samen met een vriendin van de familie die me helpt met het huishouden de familiewieg op. Zij strijkt de bekleding die mijn moeder nog gemaakt heeft en samen zorgen we ervoor dat de wieg er mooi uit ziet. Ik zie Noor er al helemaal in liggen… <3

Dinsdag

Dinsdag is het lekker weer en doen Fons en ik niet veel. We chillen veel en ik ga tussendoor nog even naar mijn nieuwe heldin van een tandarts die mijn kroon weer in mijn mond zet. Fijn!

Fons eet als tussendoortje een ontzettend zoete watermeloen. Hij heeft die liefde voor watermeloen van mij meegekregen, want ik ben er ook echt gek op.

’s Middags drinkt hij mijn waterfles leeg. De anti-lek drinkbeker is niet meer zo interessant nu hij weet hij hij uit flessen moet drinken. Rietjesbekers zijn helaas nog steeds niet zijn ding, dus zit hij regelmatig he-le-maal onder het water.

Woensdag

Woensdag kwamen de dames van Verwonder Fotografie langs. Normaal ontvangen ze de klanten bij hun aan de eettafel, maar omdat ik bekkeninstabiliteit heb waren ze zo lief om bij ons langs te komen, heel erg fijn! Eén van de twee komt mijn bevalling fotograferen. Wie weet ik nog niet, het ligt er maar net aan wanneer besluit dat ze geboren wil worden.

’s Middags kwam een vriendin uit Voorschoten lunchen. Gezellig! We waren net op de loungebank buiten geploft toen mijn nieuwe wagen van Maxi-Cosi werd gebracht. Zoals ik al eerder vertelde test ik de komende maanden de Maxi-Cosi Adorra en ik zette hem uiteraard meteen in elkaar. Wat een prachtig ding is het toch!

Donderdag

Hemelvaart! Mijn man heeft de halve dag vrij genomen en we genieten van het heerlijke weer. Daarnaast geniet ik er ook van dat mijn man zich veel bezig houdt met Fons terwijl ik lekker op de bank hang met mijn babybuik. Verder doen we weinig. Fons wil trouwens vaak contact als we samen een filmpje kijken. Hier kijken we samen naar Juf Roos, één van zijn favorieten.

Mijn meneer zorgt ervoor dat het autostoeltje met 2wayFix in de auto gezet kan worden. We moesten hiervoor nog wel even wat haken bestellen (wat we niet wisten haha), maar hij zit er in hoor! We kozen voor de Maxi-Cosi Pebble Plus in Nomad Black, dezelfde kleur als onze nieuwe kinderwagen. Lekker matchy-matchy.

Vrijdag

Fons’ nieuwe matras van Emma Matras komt binnen. Deze kregen we voor een review en Fons begint meteen met testen haha.

Ik ben de hele dag verdrietig en heb ontzettend veel pijn. Mijn broer stelde voor om op Fons te passen. Ik wilde hem zelf brengen, maar ik kom er achter dat schakelen niet meer zo goed gaat met mijn bekken, dus is mijn man zo lief om Fons naar mijn broer en vader te brengen.

Ik lig 4 uur op de bank en lees ondertussen dit hilarische boek.

Het nare gevoel blijft helaas wel aanhouden. ’s Avonds bestellen we overheerlijk Thais eten bij ons favoriete Thaise restaurant. Ik heb nog maar een paar happen op als ik heel erg veel pijn in mijn buik krijg. Ik ga op de bank liggen, maar de pijn wordt alleen maar erger.

Na een kwartier de pijn proberen weg te puffen begint het te dagen bij me: dit zijn weeën. Shit! Ik bel het ziekenhuis en we mogen meteen langskomen. Mijn man en ik zijn allebei bang dat Noor vandaag of morgen geboren wordt en zitten behoorlijk zenuwachtig in de auto.

Eenmaal in het ziekenhuis word ik al snel aan het CTG apparaat gekoppeld terwijl ondertussen mijn urine wordt gecheckt. Er wordt gesproken over opname, weeënremmers en longrijpingsmedicijnen en iedereen lijkt in hoogste staat van paraatheid. Na twee uur puffen zakt de pijn opeens af. Bizar. Ik kan weer grapjes maken en normaal praten. De weeën zijn weg. Wel blijk ik een urineweginfectie te hebben en na een echo om te kijken hoe mijn baarmoedermond ervoor staat mag ik met een recept op zak weer naar huis.

Pffff, wat zijn we geschrokken! Het voelt alsof we door het oog van de naald zijn gekropen. Ik heb zin in een ijsje, dus rijden we via de Mc Donalds weer naar huis, dankbaar dat Noor gewoon nog veilig in mijn buik zit.

Zaterdag

We slapen uit, voor zover dat lukt. Fons is immers niet thuis, dus we nemen het er van. Mijn man brengt me ontbijt op bed: 2 beschuitjes, waarvan één met aardbeien. Zó lekker! Hij neemt ook meteen de antibiotica mee die ik nu moet slikken.

Daarna gaan we de zolder een beetje opruimen. Er staan nog héél veel dozen en we bekijken ze één voor één om te checken of er van de spullen die we vorige zomer ingepakt hebben nog wat weg kan. We zijn redelijk snel klaar en heel de zolder is nu zo goed als uitgezocht. Fijn! Dan hoeven we ons daar ook niet meer druk om te maken. Als we de sleutel van ons nieuwe huis krijgen kunnen we zó de hele zolder in een boedelbak gooien en verhuizen, lekker idee!

Aan het einde van de ochtend gaan we naar Fons en als hij wakker wordt van zijn slaapje gaan we naar mijn jarige zusje. Daar was het zo gezellig dat ik geen foto’s maakte. Ik eet taart en sushi en zit lekker met mijn ontplofte vochthoefjes omhoog op een stoel haha.

Zondag

 

Moederdag. Mijn man en Fons maken ontbijt op bed en ik krijg een tekening van Fons. Moederdag vieren als moeder is fantastisch, maar ik blijf toch wel emotioneel om het verlies van mijn eigen moeder. Was ze nog maar hier.

Halverwege de ochtend wordt er op de deur geklopt: ik ontvang een hele grote doos en als ik die open maak zit er een hartjesballon en een doos bonbons in. Gekregen van Maxi-Cosi. Wat een heerlijkheid! Fons is meteen helemaal weg van de ballon en probeert ook wat chocolaatjes te stelen haha.

Ik chill ‘m weer hard vandaag en doe weinig. Toos Make-Uploos lig ik op de bank te broeden op de baby, ik doe nog een paar wasjes en rommel wat in de commode en kast van Noor. Ze krijg trouwens geen eigen babykamer meer in dit huis. Ze deelt haar kamer met mijn man die tussendoor aan zijn bureau daar gaat werken. Moet prima kunnen aangezien ze de eerste maanden toch bij ons op de kamer in haar co-sleeper zal liggen. In ons nieuwe huis krijgen beide kindjes weer een mooie kinderkamer.

 

2 reacties op “Mijn week #15

  1. Noooo! We hadden afgesproken dat Noor minimaal 37 weken blijft zitten, dus die weeën moeten nog maar even wegblijven hoor :O wat is dat schrikken.. gelukkig is het goed afgelopen! Hou jezelf goed in de gaten 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten