Daar komt helemaal niks van terecht

Voordat we Fons kregen hadden mijn man en ik een heel romantisch plaatje in ons hoofd over ons leven met een kind. We zouden allemaal dingen gewoon blijven doen, maar daar komt helemaal niks van terecht. Gek is dat eigenlijk, dat je het van tevoren heel goed kunt bedenken, maar dat je je eigenlijk helemaal niet voor kunt stellen hoe het in het echt zal zijn.

Blijven reizen met baby

Toen Fons nog veilig in mijn buik zat had ik bedacht te blijven reizen met baby. Mijn man en ik maken graag verre reizen. Singapore, Indonesië, Amerika, we vinden het er heerlijk! Ik wilde als Fons zo’n zes maanden oud was naar Indonesië om hem te laten zien aan mijn familie. Het leek me heerlijk om met zo’n klein hummeltje op mijn buik in de draagzak daar rond te wandelen, trots als een pauw. Maar helaas, ik durf het niet. Sterker nog, ik vond een paar nachtjes weg met een kleine baby al een hele heisa. Ik stond stijf van de stress toen we naar Vlieland gingen en die ene reis naar België was ook niet om over naar huis te schrijven qua zenuwen. Sjongejonge, wat ben ik eigenlijk een stresskip. Eigenlijk zouden we voordat Fons 2 wordt (en dus nog gratis mee kan reizen) wél naar Indonesië moeten gaan, maar ik durf het nog steeds niet. Hij is wel een stuk makkelijker, maar 13 uur in het vliegtuig lijkt me wat te lang. Wel heeft hij al wel een paspoort. Je weet maar nooit natuurlijk haha.

Werken met de baby thuis

Van werken terwijl Fons thuis is komt ook helemaal niet veel terecht. Ik had bedacht dat ik mijn tekstbureau en blog heel makkelijk uit kon breiden als ik eenmaal thuisblijfmoeder zou zijn. Ik zou zeeën van tijd over hebben om lekker te schrijven. Om nieuwe opdrachtgevers te zoeken. Maar jongens, ik héb dus helemaal geen tijd over. Thuisblijfmoeder zijn is hard werken, ook al denken veel mensen van niet. Ik ben al lang blij als ik tijdens een slaapje van Fons een blog kan tikken, maar meestal komt het er op neer dat ik dat ’s avonds nog even doe. En overdag werken? De eerste maanden van Fons’ leven was ik alleen maar bezig met kots opruimen, wassen, overleven. Nu kom ik in wat rustiger vaarwater, dus misschien dat het nu wat beter zal gaan. Ook gaat Fons binnenkort 1 dag per week naar een gastouder, dat zal me ook veel meer tijd geven om wat dingen te kunnen doen.

De baby overal mee naartoe nemen

Ook zoiets wat je bedenkt voordat je kind er is: je gaat je baby overal mee naartoe nemen. Dat was onze gedachte. Als we daar vroeg mee zouden beginnen zou hij er aan wennen om zijn slaapje ergens anders dan in zijn eigen bed te doen. Nou, beste mensen, wat een achterlijke gedachte was dat zeg! Ik ben in de eerste weken thuis wel te druk geweest met Fons en toen hij onrustig bleef en maar bleef krijsen heb ik de uitstapjes terug gebracht naar maximaal 1 per dag. En dan nog niet eens een uitstapje naar vrienden ofzo, hooguit een blokje om of een wandelingetje naar de supermarkt. Fons had en heeft behoefte aan rust, regelmaat en reinheid. Jammer voor mij, maar beter voor hem. Ondertussen hoef ik ook niet meer zo nodig elke dag de hort op hoor. Laat mij maar lekker in en om het huis keuvelen, ik vermaak me wel. 

Dit zijn drie dingen waar dus echt niks van terecht komt en eigenlijk is dat helemaal niet erg. Ik hou van reizen, maar het moet wel leuk blijven. Ik hou van werken (oké, niet echt, maar schrijven vind ik wel tof), maar ik voel me niet schuldig nu het niet zo goed meer lukt en ik hou van de deur uit gaan, maar mijn kind is belangrijker. Natuurlijk vind ik het jammer dat ik al 2 jaar niet meer in Indonesië ben geweest, maar dat is nu eenmaal hoe het loopt. In september willen we nog een weekendje of weekje weg. Ergens in de buurt. Duitsland ofzo. Mocht je nog tips hebben, let me know!

Had jij van tevoren ook een plaatje in je hoofd en is het helemaal anders gelopen of heb je het leven wat je van tevoren bedacht had? Ik ben heel benieuwd!

Bron foto: Shutterstock

4 reacties op “Daar komt helemaal niks van terecht

  1. Hahaha ik dacht altijd; kinderen? Hoe moeilijk kan het zijn? Bijna iedereen heeft ze! Nou mijn wereld is 100% veranderd sinds ik moeder werd. Misschien maar goed ook dat ik er niet te veel over heb nagedacht anders had ik het vast niet eens aangedurfd.
    Ik kijk wel uit naar de tijd dat mijn meisje naar de psz gaat!

  2. Ja, ook bij ons liep alles anders dan verwacht. Maar dan meer omdat Mini hier ADHD en ASS heeft en hoogbegaafd blijkt. Dat verklaart bij ons ook wel waarom hij zóveel aandacht vraagt van ons.. Die vreet ook echt al mijn vrije tijd op, haha! <3

  3. Hoe ‘ja dat doen we wel even’ het leek toen we eind vorig jaar onze vakantie boekten, hoe spannend ik het stiekem nu vindt! Volgende maand vliegen we met Benthe van dan 4,5 maand oud naar Spanje, en hoewel ze lief en vrij makkelijk is meestal, vind ik het toch spannend! Hoe zal het gaan? Wat moet er allemaal mee? Enzovoorts….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten