Als zwangere mag je niet zeiken

Als zwangere mag je niet zeiken, lijkt het wel. Laat ik even vertellen waarom ik dit zo zeg. De laatste tijd valt me op dat je als je zwanger bent alleen maar positief mag zijn. Je bent gezegend met een baby in je buik, dús moet je niet zeiken. Je mag best wel wat zeggen, maar alleen als het positief is. Het is je immers gelukt om zwanger te zijn. Je draagt een kind in je, dat is heel veel vrouwen niet gegeven.

Ik voel me bevoorrecht

Ik voel me bevoorrecht dat ik zwanger kan worden. Dat het me überhaupt is gelukt om twee keer een baby op de wereld te zetten is zeker na een miskraam iets waar ik dankbaar voor ben. Om me heen zie ik genoeg vrouwen die jaren en jaren proberen zwanger te raken en waarbij het dan niet eens lukt. Of vrouwen bij wie het wel lukt, maar waar het niet lukt om zwanger te blijven. En dan zijn er ook nog eens vrouwen die wel zwanger kunnen raken, maar die het niet mogen. Ik leef intens mee met al die vrouwen die dit mee maken. Dit zou niet moeten mogen.

Ziek worden van zwanger zijn

Maar aan de andere kant leef ik ook mee met de vrouwen waarbij de zwangerschap volkomen kut is. Zo, laat ik het beestje maar even bij de naam noemen. Vrouwen die bijvoorbeeld negen maanden kotsen, zwangerschapsdiabetes hebben en dan de zwangerschap ook nog eens afsluiten met zwangerschapsvergiftiging. Of de vrouwen die net als ik vanaf 8 weken zwangerschap bijna geen stap meer kunnen zetten door bekkeninstabiliteit. De vrouwen die invalide uit de zwangerschap komen of na al die ellende niet eens zeker weten of ze überhaupt ooit nog beter zullen worden. Vrouwen die negen maanden lang zo depressief als een ui door het leven gaan. Vrouwen met trauma’s van de bevalling of een PTSS vanwege het vele overgeven tijdens de zwangerschap.

Ik kan je vertellen: als je ziek wordt van zwanger zijn dan duren negen maanden lang. Heel lang. Dan wil je wel eens je ei kwijt bij de mensen die om je heen staan. Je moet erover praten, want opkroppen werkt alleen maar averechts. En dan zijn er dus figuren die vinden dat je niet mag zeiken, want ‘jij hebt tenminste een baby in je buik’. Ja mensen, ik heb drie keer een baby in mijn buik gehad, ben één keer prematuur bevallen, heb één keer een curettage gehad die me meer verdriet heeft gedaan dan ik ooit wil toegeven én ik heb twee gezonde kinderen. En dan nog vind ik dat ook ik recht heb om me af en toe kut te voelen, want ziek worden van zwanger zijn ís gewoon kut. Net als dat geen kinderen kunnen krijgen of miskraam op miskraam krijgen volkomen kut is.

Wat ik graag zou willen is dat we allemaal kunnen praten over wat we meemaken. Het ene verhaal is niet erger of minder erg dan het andere. Wat je voor naars je ook mee maakt, het is jóuw verhaal. Ik voel me oprecht verdrietig en stiekem ook wel boos als ik ergens lees dat ik niet mag zeiken omdat ik toch kinderen heb kunnen krijgen, want weet je: die kinderen kwamen er ook bij mij niet vanzelf.

Reactie op “Als zwangere mag je niet zeiken

  1. Ik ben zo iemand die helaas geen kinderen heeft mogen krijgen. Maar ik snap heel goed dat een zwangerschap niet altijd rozengeur en maneschijn is, en dat is zoals in jouw geval nog zwak uitgedrukt. Dus van mij zul je niet horen dat je niet mag klagen hoor lieverd!

    Terwijl ik dit typ, besef ik me dat ik je volgens mij nog helemaal niet gefeliciteerd heb met jullie prachtige dochter, ik schaam me diep. Ik wens jullie alle geluk van de wereld met jullie mooie gezinnetje. Dikke kus! ♥

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten