Afkicken van suikers

Hallo, ik ben Marije en ik ben verslaafd aan suiker. Niet zo erg als voor mijn maagverkleining hoor, maar ik merkte dat ik weer moest afkicken van suikers. Er sloop wat, zoals ze dat in de gastric bypass wandelgangen noemen, graasgedrag in mijn eetpatroon. Eigenlijk moet ik zes keer op een dag wat eten, maar ik begon meer te eten gedurende de dag. Grazen, zoals koeien dat doen. De hele dag wat in mijn bakkes stoppen. Gewoon, omdat het kan.

Bijna negen maanden post bevalling is het tijd om weer eens aan de rem te trekken. Weer eens zeg ik, want ik heb al vaker aan de rem getrokken. Vorig jaar was ik heel goed bezig met een ketonisch dieet, een dieet waarbij je jezelf de suikers ontzegt. Hartstikke effectief. Zwaar, maar effectief. Dat ik nog steeds een eetprobleem heb staat wel vast. Kiezen voor een gastric bypass is voor mij de verstandigste keuze ooit geweest, maar het heeft nog niet mijn eetprobleem weg genomen.

Als ik verdrietig ben ga ik eten. Als ik boos ben ga ik eten. Als ik blij ben ga ik eten. Nu eet ik véél minder dan voor de operatie natuurlijk, maar nog steeds ga ik eten. Vooral iets met suiker vind ik lekker. Wat dropjes, paaseitjes, een stukje suikerbrood, een paar koekjes. Heerlijk vind ik het, nog steeds. En wat ben ik de afgelopen tijd verdrietig geweest. Verdrietig omdat mijn moeder dood is. Verdrietig omdat ik het zonder haar moet doen. Verdrietig omdat Fons het zonder haar moet doen. Verdrietig omdat de zon niet schijnt en verdrietig omdat ik niet dichtbij mijn familie woon. Janken, janken, janken en eten, eten, eten. Gék word ik er van.

Toen ik voor het weekend op de weegschaal stond schrok me de tandjes. Ik was gewoon een kilo aangekomen! En dat terwijl ik zo goed bezig was om die zwangerschapskilo’s er af te halen. Ik besloot direct af te gaan kicken van suikers. Geen suikers meer eten, dus geen koekjes, dropjes en chocola meer. Geen brood en geen pasta meer. Even terug naar de basis, voor de zoveelste keer na de zwangerschap. Maar het moet. Ik wil voor mijn verjaardag in juni alle zwangerschapskilo’s vaarwel hebben gezegd.

Dus. Dat ga ik doen. Dat ik er wéér over schrijf moet een stok achter de deur zijn. Schroom dan ook niet me te vragen hoe het gaat, want wat schoppen onder mijn poezelige iets te dikke bips kan ik wel gebruiken hoor! Geniet van jullie zondag! Ik denk dat ik vandaag maar een extra rondje door het bos ga lopen, haha.

Bron foto: Shutterstock.

3 reacties op “Afkicken van suikers

  1. Ik had al mijn zwangerschapskilos erbij gegeten en ik ben niet eens zwanger geweest. 110 kilo schoon aan de haak. En met mijn 1,66cm is dat echt veeeeeel te zwaar. Dus afgelopen maandag gestart. Geen suikers, geen gesnaai, wel normaal avondeten.
    Valt niet mee, 4 dagen misselijk en hoofdpijn, afkicken van de suiker letterlijk. Maar daar ben ik doorheen.

    Gisteren lekker alles gegeten op een dagje uit, inclusief macD en nu vandaag weer strak verder. Bewegen ga ik ook hopelijk elke dag 1 uur lopen.

    Dus ik doe mee!

    1. Wat fijn dat je met me meedoet! Gelukkig ben je nu al door de afkickperiode heen! Nu volhouden! We moeten maar bij elkaar in de buurt gaan wonen, dan kunnen we samen gaan wandelen 🙂

  2. O dat is echt moeilijk om echt te stoppen met snaaien. Ik merk dat het helpt als ik het gewoon niet koop zodat ik niks kan snaaien. Zodra ik een zak snoepjes meeneem en in de la leg dan loop ik er elk uur wel even naar toe. Zo slecht! Veel succes!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten