37 weken zwanger

Vandaag heb ik een gigantische mijlpaal bereikt. Ik ben 37 weken zwanger. Dat is 2 weken en 1 dag langer dan van Fons en ik leefde mijn hele zwangerschap hier naartoe. Als ik die 37 weken maar zou halen, dan was het goed. En het is ook goed, merk ik. Ik voel zo’n enorme rust over me heen komen nu. Wow, ik heb gewoon een kindje uit weten te broeden tot een veilige termijn! Laat ik meteen maar even van de gelegenheid gebruik maken en een zwangerschapsupdate schrijven.

Een bericht gedeeld door MrsMama (@mrsmamanl) op

De Buik

Die is groter dan ooit. Logisch ook, want ik ben nog niet zo lang zwanger geweest en het kan niet anders dan dat Noor lekker door groeit. De buik zit me lekker in de weg trouwens. Bukken gaat lastig, Fons kan al weken niet meer lekker op schoot zitten en mijn teennagels lakken of mijn voeten verzorgen is een heel gedoe. Geeft niks, ik laat het maar allemaal gewoon over me heen komen haha.

De Kilo’s

De laatste keer dat ik op de weegschaal stond was ik 14 kilo aangekomen. Dat was twee weken geleden geloof ik. Als ik kijk naar mijn eetpatroon dan denk ik niet dat daar nog veel bij is gekomen, maar je weet het maar nooit natuurlijk? Ik loop nu tegen het einde van mijn zwangerschap en ik vind het voor nu wel prima. Toch kan ik niet wachten tot ik na de bevalling weer aan de slag kan gaan met gezonder worden, actiever worden en afvallen. Maar: eerst die baby uitbroeden, baren en lekker aan de gang met de borstvoeding.

De Kwaaltjes

Tsja, de bekkeninstabiliteit maakt het er niet makkelijker op allemaal. Ik heb het, om heel eerlijk te zijn, best zwaar deze zwangerschap. Ik kan geen stap verzetten en niet liggen/zitten zonder pijn. Pijn is wat mijn dag beheerst en daar heb ik het wel moeilijk mee. Maar goed, ik moet het er maar mee doen en ik weet ook dat het einde in zicht is. Nog even doorzetten en dan kan ik weer langzaamaan beginnen met wandelen.

Voor nu kom ik weinig de deur uit en heel erg vind ik dat niet. Ik merk dat ik mezelf aan het terugtrekken ben. Ik heb geen zin in social media, geen zin om te schrijven, geen zin in visite en geen zin om dingen te doen. Ik wil bij mijn man en kind zijn en mijn baby uitbroeden, verder niks. Het schijnt erbij te horen, maar ik vind het wel een rare gewaarwording. Ik probeer het over me heen te laten komen en ik probeer ook, ondanks de pijn en onzekerheden, te genieten van de laatste loodjes van deze zwangerschap.

Het echte wachten is begonnen

Het echte wachten is namelijk begonnen. Ik kan en mag vanaf nu elk moment bevallen. Ik ben benieuwd of mijn vliezen eerst zullen breken of dat ik eerst weeën krijg. Die weeën heb ik trouwens al regelmatig, maar het zet allemaal niet door. De anti-lekmatjes liggen op mijn matras en de vluchttas, de luiertas met kleertjes en spulletjes voor Noor en de maxi-cosi autostoel staan klaar. Ik ben er helemaal klaar voor. Laat die baby maar komen!

Hoe beleefde jij de laatste weken van je zwangerschap?

Reactie op “37 weken zwanger

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten